นิยายของเค้า

อพาร์ทเม้นต์ตึกห้อง 405 "อ่า อ่า ซี๊ดดดอ้าาา!"  เสียงหอบครางดังจากสิ่งที่อยู่ในจอสี่เหลี่ยมผืนผ้าคือมอนิเตอร์บนโน้ตบุ๊ก  คนที่นั่งจ้องมองเลิฟซีนหวานดุเดือดและดุดันของร่างผู้ชายสองคน  คนร่างอ้วนอวบใหญ่ครางเสียงดังด้วยความพอใจกับความสุมสมที่ตนเสพอยู่เมื่อความใคร่ของตัวเองนั้นมาถึง "โออออ ฟัก!" "จับกุมได้เลย" "อืม"  วันนี้แหละ...จะเป็นวันจุดจบของมึงไอ้ชางมิน  ผมตอบส่งสื่อสารที่หูฟังไปหามินจุน ภารกิจล่าค้ายาบ้าที่อพาร์ทเม้นต์ตึกเช่าย่านกังนัม  ผมบอกไว้เลย  ต้องจับกุมมันให้ได้หลังจากที่พวกผมไปตามสืบเรื่องมาได้ว่ามันมาหลบอยู่แถวนี้  ตึก 4ชั้นแค่นี้ดูสิว่ะมึงจะหนีกูพ้น  ทางออกมันก็มีแค่ทางเดียว  แล้วห้องมึงก็อยู่สุดมุม..ดูสิไอ้เหี้ย  มึงออกมาก็เจอะกูอยู่ล้าวววว ผมยิบตาส่งซิกให้ไอ้ชานเมื่อยืนคนละขนานกับประตูห้อง 406  และตัดสินใจที่จะเป็นคนพังประตูเข้าไปเองแล้วให้ฮวาง ชานซองเข้าประกบจับทันที  ปัง!ยืนที่หน้าประตูยกส้นขึ้นแล้วใช้แรงทั้งหมดที่มีถีบแม่งซะ... "พวกแกถูกจับแ...

"คุณเทพ.."  นิชคุณปรบมือดีใจที่เทพพิทักษ์มาเยี่ยมตนถึงที่บ้าน  เข้าไปจูบคนร่างใหญ่ที่เคยชิงจูบตนเอาไว้เมื่อวันก่อน  นิชฌานและภรรยาของเขาอึ้งไปที่ไอ้แสบกล้าจูบคนต่อหน้าให้เห็น  และพวกเขาก็ไม่เคยจูบกันให้คุณเห็นด้วย  รู้สึกเอะใจชอบกล.. ถ้ามีใครบางคนทำให้นิชคุณเห็น "เทพ.. นายทำแบบนั้นกับคุณรึเปล่า"  คาดคั้นถาม  เทพพิทักษ์ไม่กล้าตอบ...ใบหน้าของเขาก็แดงเพราะอายต่อหน้าพี่ชายคนรัก "โธ่.. พี่ฌาน  จะเป็นไรไป  ทีพี่ยังจูบกับพี่แพรวได้เลย"  นิชฌานกับภรรยาของเขาตาโต "นี่แกแอบเห็นงั้นเหรอ" "เอ้า  ทำไมอ่า..น้องจะจูบกับคนรักของตัวเองมันผิดตรงไหน  ม๊วฟ~"  นิชคุณทำหน้างง  คนรักกันก็ต้องแสดงความรักกันสิ...ใช่มะๆ แล้วก็ทำท่าปากม๊วฟส่งจูบใส่พี่ชายดู "ขอโทษครับ  ที่ผมละลาบละล้วงนิชคุณ..ก็แค่จูบนิดหน่อย"  เทพพิทักษ์เอ่ยกล่าวขอโทษแสดงสีหน้าว่าผิดจริงๆ จากนั้นนิชคุณก็จูงแขนชายหนุ่มเข้าไปในบ้านตัวเอง  อวดบ้านอวดช่องที่ตนอยู่ให้คนรักเห็น  พออวดเสร็จก็พาไปนั่งเล่นที่สวนหย่อมหน้าบ้านพร้อมกับน้ำและขน...