นิยายของเค้า

"คนอะไรไม่เจียมตัว  สะเออะมาชอบผู้ชายของฉัน เขาบอกไม่ชอบก็คือไม่ชอบสิ  เลิกตามตื๊อซะให้ยากเถอะ" ผมไม่ได้บอกสักหน่อยว่าชอบหรือไม่ชอบใคร  เจสสิก้านี่ก็เป็นแบบนี้เสมอละน่ะ  ชอบทำตัวเป็นเจ้าเข้าเจ้าของผมอยู่เรื่อย  ผมก็แค่มนุษยสัมพันธ์ดีก็เท่านั้น ผมเบื่อ  นิชคุณก็อีกคน  เขาเป็นเพื่อนร่วมห้องผมเอง ไม่ได้ดูสารรูปตัวเองเอาซะเล้ย  สอมอขนาดนี้ใส่แว่นตาหนาเตอะซะขนาดนั้น  ทรงผมหรือก็ดูไม่เป็นทรง  ใครเขาจะอยากให้ร่วมกลุ่มด้วย ผมรู้นะว่าทำไมนิชคุณถึงชอบผม  ก็เพราะว่าเมื่อเดือนก่อนผมมีซ้อมบาสเกตบอลน่ะสิ  แล้วนักศึกษามานั่งดูพวกเราซ้อมกันเต็ม  เขากำลังจะโดนลูกหลงจากฝ่ายทีมตรงข้ามของผมเองซึ่งส่งลูกให้ทีมของตน  แต่ลูกบาสนั้นที่ส่งต่อถูกคนเล่นเหวี่ยงมาอย่างแรงส่งไปให้ลูกทีมอีกคนที่ยืนรับตรงที่นิชคุณอยู่นั่งพอดี  และเผอิญว่าลูกทีมคนนั้นดันหลบลูกบาสที่โยนไปได้ซะก่อน  ผลเลยทำให้ลูกบาสโดนนิชคุณเข้าเต็มเป้าอย่างจังที่ศรีษะจนสลบเมือดไปเลย แล้วผมที่เป็นหัวหน้าทีมและเห็นว่านิชคุณเป็นเพื่อนร่วมชั้นก็เข้าไปดู  หา...