นิยายของเค้า

RATE: 20+ Chapter 1 การทำมาหากินทุกวันนี้มีไปในหลายรูปแบบเวอรชั่นในต่างๆ อาชีพมากมาย มีการขายของเกลื่อนกันเต็มไปหมดในท้องตลาด  ขายผักขายหญ้า  ขายเนื้อขายปลา แล้วงานพวกนั้นสำหรับผมที่เอ่ยออกมาไม่ใช่ของที่ผมขายเลยสักนิด งานของผมมันอยู่ในสังคมแสงสีเสียงอีกแบบ  เสี่ยงกับการแลกเนื้อแลกตัว เสียดสีกันไปวันๆ  เสี่ยงต่อกับสุขภาพด้วย  และมักจะมีขึ้นปกลงนิตยสารบ้าง  หากคุณเดินผ่านเข้ามาในร้านหนังสือใหญ่ๆ จะมีบางเล่มที่ภาพออกมาโป๊มากมายลงในกระดาษ  เห็นหนงเห็นเนื้อ อวดเนื้อหนังมังสาทุกสัดส่วน แล้วพอหลังจากนั้นคนที่ซื้อไปก็จะซื้อไปหาดูแล้วเอาความใคร่ใส่เข้าตัวเองก็มี ทีนี้คุณพอจะเดาหรือทราบแล้วใช่มั้ยว่าผมทำอาชีพอะไร นั่นหล่ะ.... คุณจะหาว่าผมขายตัวก็ได้  หากินบนเรือนร่างคนอื่น  ผมไม่สนนะว่าทำไมถึงทำแบบนั้น  ได้เงินดีก็จริง  ได้เงินแบบรวบรัดรวดเร็วทันใจ คนที่ผมทำงานด้วยมักจะเป็นสาวสวยเสมอๆ ไม่เคยคิดจะมีคู่นอนเป็นผู้ชาย และผมก็ไม่ชอบด้วยไม่ใช่เกย์ แต่การเสียเนื้อเสียตัว  ขอกล่าวข้างต้น...ผมกลัวนะ...

"ฮึบ อ๊า!  หึหึหึหึหึ...พ่อเลี้ยงอ่า" "อ่า ฮึก อ่า!" ผมเกลียดพวกเค้า  ผมเกลียดพวกเค้าสองคน ทำไมห้องนอนของผมต้องติดกับห้องสองคนนี้ด้วย  มันไม่ยุติธรรมเลยที่จะให้ผมมานอนฟังไอ้เรื่องบ้าๆ พันธ์นี้ ให้ผมต้องรับรู้เรื่องการกระทำคะนองรักของพวกเค้าสองคน ไอ้หมอนที่ผมใช้อุดหูมันก็ช่วยได้เวลาที่จะทำให้ผมไม่ได้ยินเรื่องอุบาทว์ๆ ช่วงข้ามวันข้ามคืนได้บ้าง ผมไม่อยากอยู่ที่นี่เลย  ถึงแม้ว่าอีกคนหนึ่งจะขึ้นว่าเป็นแม่ผม  แต่เธอก็ไม่ได้ให้ความรักผมเหมือนกับพ่อ  เพราะเธอไม่ได้ต้องการผม  เราสองคนจึงไม่ได้มีความผูกพันธ์กัน พ่อเสียไปเมื่อปีที่แล้ว  ก่อนเสียก็ได้สั่งเอาไว้ก่อนตาย "ยังไงเค้าก็เป็นแม่เรา  ถึงเค้าจะไม่ได้เลี้ยงดูเราจนเติบใหญ่...ไม่ได้ให้ความรัก  คุณก็ต้องเห็นแก่ผู้ให้กำเนิดนะลูก" ความกตัญญูรู้คุณสินะ  ที่ผมจะต้องชดใช้ผู้ให้กำเนิด "อาาา!!" "โอ้ววว" เพลิงนรกชัดๆ  ขอโทษนะ  อดความคิดเห็นไม่ได้ ตอนเช้า ผมลงมาจากชั้นสองเข้าห้องครัวไปก็เจอกับฉากรสจูบหวาน  สงสัยเมื่อคืนคงยังไม่อิ่มหนำสำ...

เหมาะอ่ะ  เหมาะสมกันมาก   โคตรฟินเลย  😌😌😌😌😌😌😌😌😌😌😌😌😌😌 พี่แทคยอนกับพี่ชินเฮเป็นคู่ที่ผมเชียร์ที่สุดในมหา'ลัยเลย  ผมนึกใครไม่ออกอ่ะ  เอาคนอื่นมายืนข้างพี่แทคยอน นึกหน้าแต่ละคนแล้วไม่มีใครเท่าพี่ชินเฮได้เลยสักคน  คู่นี้แหละเหมาะสมที่สุดที่ผมจับคู่ให้ และก็อยากให้สองคนเป็นแฟนกันจริงๆ ด้วย "เฮยยย~" ถอนหายใจ  ไม่มีวันไหนเลยที่ผมจะหยุดคิดถึงสองคนนี้  😊😊😊😊😊😊😊😊😊😊😊😊😊😊😊😊 นี่ผมแอบเอาพวกเค้าสองคนมาเขียนนิยายด้วยน่ะ  ไม่มีใครรู้เลยนอกจากผมคนเดียวที่จะบอกตัวเองให้ทราบ  ฮ่า! "เฮ้อออ~"   . . "นี่ท่าจะเป็นเอามากน่ะ  ไอ้น้องคุณของนายเนี่ย...จับให้เราคู่กัน  เมื่อไหร่จะบอกน้องเขาสักทีฮึแทคยอน"  ชินเฮเก็บพวงลีดเดอร์โดยมีแทคยอนช่วย "นั่งเท้าคางยิ้มเหม่อกลางอากาศอยู่คนเดียวแบบนั่นน่ะ" "หึ  ก็เร็วๆนี้แหละ  รอให้ชิงเกมส์ฟุตบอลผ่านไปก่อน" "เร็วๆ น้า...ฉันรำคาญ  ไม่ใช่น้องคุณรหัสของนายคนเดียว  แต่ทั่วทั้งมหาลัยเลยต่างหาก ...