One Short fic: แอบรัก...แอบลัก

"หึ้ย แทคยอนสุดหล่อของฉัน  คนนี้ฉันจองแล้วน่ะ ใครห้ามยุ่งเด็ดขาด"

"ซีวอนพ่อเทพบุตรในดวงใจ"

หึ พวกสาวๆ นี่ยังไงกัน  เอาแต่เพ้อฝันถึงเทพบุตรอยู่ได้

ผมคิดผิดหรือเปล่านะที่มียัยพวกหล่อนเป็นเพื่อนเนี่ย

พวกเธอกำลังหมายตาผู้ชายที่แอบชอบอยู่  แล้วผู้ชายพวกนั้นเป็นดาวกีฬาในรั้วมหาวิทยาลัยด้วย

โชคดีของเจสสิก้าด้วยอีกแหละที่เป็นดาวมหาวิทยาลัยอีกคน  เธอสวยก็จริงแต่โอเวอร์ไปหน่อย

ที่ผมไม่ชอบเอาซะเลยคือการที่เธอจับคู่คนนั้นให้กับคนนี้  เหมือนโรคประสาทชนิดหนึ่ง  ไม่เว้นแม้กระทั่งผมก็โดนหล่อนจับคู่ให้กับทิฟฟานี่เพื่อนสาวในกลุ่ม

ผมเพียงทำได้แค่เฉยเท่านั้น  เพราะว่าผมมีคนที่ชอบอยู่แล้ว  แล้วเขาคนนั้น...ก็คือผู้ชายที่เจสสิก้าหมายปองอยู่

อค แทคยอน...

ผมทำได้แค่เพียงแอบรักแอบชอบอยู่ห่างๆ  ทั้งที่รู้ตัวดีว่านั่นคือผู้ชายของเพื่อนแท้ๆ และเจสซี่ดูจะชอบผู้ชายคนนี้จริงจัง

.
.


ด้านแทคยอน  ซีวอนเพื่อนสนิทในรั้วมหาวิทยาลัยรู้ว่าเขาแอบชอบนิชคุณ  หนุ่มหน้าหวานในกลุ่มสาวเจสซี่ที่เป็นดาวมหาลัยที่เธอกำลังแอบหมายตาหมายปองอยู่

ซีวอนก็เห็นใจเพื่อนอยู่ที่เจสซี่ลากแทคยอนไปนู้นไปนี่ ไปทานข้าวหรือฉลองปาร์ตี้  แต่ดีอยู่อย่างหนึ่งคือ....

นิชคุณอยู่ที่ไหนไอ้แทคยอนก็จะรีบตอบรับแม่หล่อนทันที  เพราะมันอยากเห็นหน้าหวานๆ นั่น  แค่เห็นหน้ามันก็ใจชื้นมีแรงซ้อมบาสแล้ว  นิชคุณจึงเป็นแรงบันดาลใจของไอ้คุณชายอค แทคยอน

เจสซี่จึงไม่รู้หรอกที่แทคยอนใช้หล่อนเป็นสะพานเพื่อเข้าหานิชคุณคนหน้าหวานคนสวยต่างหาก

"กูเห็นใจมึงน่ะ  มึงชอบเขาทำไมไม่บอกออกไปตรงๆ เลยว่ะ"

"ถ้ากูบอก  แล้วเจสซี่.."

"ก็ช่างแม่งสิว่ะ  มึงชอบนิชคุณไม่ได้ชอบเจ้าหล่อนสักหน่อยนี่  หรือมึงคิดยังไงกับเจสซี่กันแน่"

"หึ้ย  กูชอบนิชคุณ"

"นั่นไง  งั้นมึงก็ไม่ต้องแคร์หล่อน  บอกนิชคุณไปเลย...ว่ามึงรู้สึกยังไงกับเขา"

"แต่ว่า..."

"หรือมึงชอบเจสสิก้า"

ซีวอนตบหัวไหล่หนาแทคยอน  คนตัวใหญ่สะอึกที่เพื่อนจี้จุดใจเขา

เขาไม่ได้ชอบเจสสิก้าอะไรนั่นสักนิดเลย  เธอออกจะน่ารำคาญด้วยซ้ำไปที่คอยลากเขาอวดเพื่อนของหล่อนไปทั่ว  แล้วชวนให้เขาเสียเงินบ่อยซื้อของให้อีกด้วย  แทคยอนดูออกว่าเจสสิก้าชอบเขาแค่ไหนคอยตามติดเขาแจ

แต่ที่เขาทำแบบนั้นก็เพราะว่านิชคุณต่างหากล่ะ  ถ้านิชคุณไม่ได้เป็นเพื่อนกับหล่อนเขาอาจจะเข้าหาได้สบายมากกว่านี้

.
.

"เย้!!!!"

การแข่งขันบาสเกตบอลกับทีมมหาวิทยาลัยอื่น  แทคยอนและซีวอนได้ชัยชนะแชมป์กลับมา  ไม่พ้นที่เจสสิก้าแม่หล่อนจะนัดเพื่อนฉลองแชมป์กันที่บ้านของหล่อน  และที่นั่นเธอจะต้องชวนนิชคุณมาร่วมฉลองด้วยแน่นอน

ที่ไหนมีอค  แทคยอน  นิชคุณก็ต้องมาเหมือนกัน  แค่ได้เห็นหน้าคนร่างใหญ่  คนร่างบางก็ดีใจเท่าไหร่แล้ว

นิชคุณเดินไปจุดแผงน้ำและอาหารที่เป็นทั้งของคาวและของหวานเลือกอาหารใส่จานของตน  เมื่อมือหนาและมือบางชนกันเงยหน้าสบข้างกัน  ต่างคนต่างฝ่ายเขินกันทำอะไรไม่ถูกยิ้มแก้เก้อให้แก่กัน

แทคยอนจึงต้องเป็นฝ่ายสละให้นิชคุณตักอาหารได้ก่อน  ตอนนี้ก็อยู่ข้างกันแล้ว  คนร่างใหญ่จึงใช้วิกฤตโอกาสนี้เข้าใกล้คนตัวบาง

ซีวอนเห็นเพื่อนใจกล้าขึ้นมาจึงเบี่ยงเบนความสนใจเจสสิก้าออกมาจากแทคยอน  เพื่อให้เพื่อนตนได้ใช้ความใกล้ชิดกับนิชคุณคนงาม

แทคยอนชวนนิชคุณคุยถึงแม้ว่าทั้งสองจะมีอายกันบ้าง แต่ก็ทำให้ทั้งคู่รู้จักกันมากขึ้น

ซีวอนเห็นเพื่อนมีความสุขได้เห็นเพื่อนอยู่กับคนที่มันชอบมันรัก  เขาก็จะช่วยมันให้ได้กันอีกแรง

เจสสิก้าหงุดหงิดใจที่วันนี้ไม่สามารถเข้าหาแทคยอนได้สำเร็จเพราะซีวอนเหมือนจะกันท่าหล่อน  เลยทำให้เธอชวดได้แทคยอนหวังจะขึ้นเตียงในบ้านของหล่อนเอง

"หึ้ย"  เจสซี่กระฟัดกระเฟียดกับของบนโต๊ะเครื่องแป้ง

"แทคยอนเป็นของฉัน"  บอกกับกระจกบนโต๊ะ

.
.

มหาวิทยาลัยเจสสิก้ายังคงตามก้นติดสอยห้อยควงแขนตามแทคยอนไม่ห่าง  อยากให้ทั้งมหาวิทยาลัยรู้ไปเลยว่าอค แทคยอนนั้นเป็นของใคร

แทคยอนเองได้แต่ถอนหายใจเบื่อหน่ายเจสสิก้าอยู่ร่ำไป  เธอไม่รู้อะไรเลยว่าที่ควงแขนแทคยอนเข้ากลุ่มตัวเอง  ทำให้แทคยอนได้เข้าใกล้นิชคุณมากขึ้นไปอีก ต้องขอบใจเจ้าหล่อนในใจลึกๆ

แทคยอนและนิชคุณได้มีโอกาสคุยกันมากขึ้นรวมไปถึงจิตใจที่แอบมีให้กัน  ทั้งคู่แอบมองกันเป็นระยะ

ในรั้วมหาลัยทุกคนล้วนเข้าใจว่าเจสสิก้ากับแทคยอนคบหาดูใจกันรวมไปถึงนิชคุณคนตัวบาง  มีเพียงแต่ซีวอนเท่านั้นที่รู้ความจริงว่าที่แทคยอนทำลงไปคืออะไร

.
.

นับวันเจสซี่ก็ยิ่งถลำลึกดูท่าว่าจะชอบแทคยอนเข้าจริงๆ ซะแล้ว

แทคยอนและนิชคุณดูจะกล้ำกลืนน้ำลายกันไม่ออก ทั้งคู่ได้แค่มองตากันผ่านความรู้สึกออกไปแล้วให้ถอดถอนหายใจ

"เฮยยย  เจสซี่...ดูแม่นางท่าจะไม่ปล่อยมึงเลยว่ะ"

"แล้วกูจะทำยังไงดีว่ะ  ให้เธอเลิกยุ่ง...ตามติดกูทุกฝีก้าว  แม่ง!"

ตอนบ่ายนิชคุณเลิกเรียนคิดว่าจะรีบกลับบ้านให้ไวที่สุด จิตใจของเขาไม่กล้าพอเผชิญหน้ากับแทคยอน  แต่สายเกินไปหน่อยเมื่อคนร่างใหญ่ดักรอเขาที่หน้ามหาวิทยาลัย

"คุณ"

"แทค"  นิชคุณใจวูบไม่คิดว่าแทคยอนมาดักรอเขาโดยไร้เงาเจสสิก้าได้

เขากำลังจะหลบหน้าคนร่างใหญ่  แทคยอนทำให้เขาใจเต้นและแรง

แทคยอนฉวยข้อมือนิชคุณแล้วมองทาง  เจสสิก้าคงไม่ตามเขาไปหรอกน่ะ  แล้วรั้งให้คนร่างบางเดินตามไปที่รถและขับออกไป

นิชคุณขึ้นรถมาได้เหมือนตัวเองถูกผลักเข้ามาในรถมากกว่า  คงเป็นเพราะเจสสิก้า  แทคยอนคงกลัวเจ้าหล่อนมาเห็น

แต่เธอก็ไม่รู้นี่นาว่าเราคิดยังไงกับแทคยอน  เพราะต่อหน้าเรากับเขาก็คุยกันฉันเพื่อนนี่นา

"นะ นายจะพาฉันไปไหน"

แทคยอนหันไปมองคนพูดก่อนจะขับรถออกไปลานจอดรถ  ขับไปที่คอนโดของเขา

"แกต้องตัดสินใจตอนนี้เลยน่ะเว้ย  จะยอมให้นางควงอยู่แบบนี้ต่อไปแล้วให้นิชคุณเข้าใจแกแบบนี้ว่านายกับเธอเป็นอะไรกัน"

คำพูดของซีวอนทำให้เขาคิด  เขารักนิชคุณและจะไม่ยอมแอบรักอยู่ข้างหลังเจสสิก้าอีกต่อไปเด็ดขาดจึงต้องทำอะไรสักอย่าง

แทคยอนขับมาถึงคอนโดก็จูงมือนิชคุณขึ้นห้องพักของเขา  สีหน้าของเขาทำเหมือนคนอะไรจริงจังอย่างกับจะไปออกศึกอย่างนั้นแหละ

"แทค  นายพาฉันมาที่นี่ทำไม"  นิชคุณไม่เข้าใจ   มองหน้าคนข้างกันในลิฟท์เมื่ออยู่ต่สอง

มาถึงห้องพักแทคยอนก็คลายความกังวลออกไป  เหลือแต่แทคยอนคนตามสบาย  สำหรับนิชคุณออกจะอึดอัดซะด้วยซ้ำเมื่ออยู่กันตามลำพัง

ตอนนี้นิชคุณก็อยู่ในคอนโดของเขาแล้ว  แทคยอนเข้าครัวหาน้ำหาท่าให้ตนและคนร่างบาง

นิชคุณไม่รู้เลยว่าตนเองจะต้องเจอกับอะไร

แทคยอนใส่ยานอนหลับในแก้วของคนตัวบางแล้วเอาไปเสิร์ฟให้ถึงที่

"ดื่มน้ำก่อน"

นิชคุณยื่นมือไปรับด้วยอาการเก้ๆกังๆ ด้วยความเขินอายเล็กน้อยและยกขึ้นดื่มเหมือนจิบน้ำ

คนตัวใหญ่เห็นแล้วก็แอบยิ้มเล็กน้อยไม่ให้นิชคุณเห็น แทคยอนลงนั่งข้างคนตัวเล็กบนโซฟายาวตัวเดียวกัน

นิชคุณสะดุ้งตกใจที่แทคยอนมานั่งโซฟาเดียวกันกับตน  เขาจะหัวใจวายให้ได้เลยเชียวไม่ว่าแทคยอนจะทำอะไรจะเดินไปไหนหรือทำอะไร  ขนาดอยู่ในคอนโดหรูของเขาแท้ๆ

โอย  ไอ้คุณจะหัวใจวาย

แทคยอนทำไมจะดูไม่ออก  นิชคุณดูจะออกอึดอัดเล็กน้อยที่อยู่กับเขาสองคน  แต่เขาทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้น  เอื้อมมือไปหยิบรีโมตมาเปิดทีวีแล้วรอให้ฤทธิ์ยานอนหลับออกฤทธิ์

สักพักอาการง่วงหงาวหาวนอนของนิชคุณก็แสดงให้เห็น หาวหวอดเป็นระยะจนผล็อยหลับไปในที่สุดหลับพับคาโซฟา

แทคยอนเขยิบตนไปนั่งข้างล่างใกล้นิชคุณ  นั่งมองหน้าสวยๆ

ลมหายใจกระเพื่อมสม่ำเสมอ  แสดงว่านิชคุณหลับจริงๆ และลึกคงไม่ตื่นขึ้นมาง่ายๆ หรอก  อีกนานหล่ะที่ยาจะหมดฤทธิ์

เจสสิก้างุ่นง่านหาแทคยอนทั่วมหาลัยไม่เจอ  หงุดหงิดไปหมดซะทุกอย่างที่คนตัวใหญ่ไม่รอกัน  จึงไปเค้นถามเอากับซีวอน

นายนั้นก็คิดไว้แล้วว่าต้องเป็นไปตามแผนที่เขาวางไว้ เมื่อเธอออกไม่พอใจแทคยอนขึ้นมา  เขาได้แต่ยิ้ม...

จะว่าไปเธอเป็นสาวที่มั่นใจตัวเองซะเหลือเกินและเขาก็ชักจะชอบขึ้นมา  ถ้าได้มีอะไรด้วยกันคงจะขย่มเตียงเก่งเหมือนกับที่หล่อนมั่นใจในตัว  คงจะแซ่บไม่น้อย

"บอกมาเดียวนี้น่ะ  แทคยอนอยู่ที่ไหน"

ซีวอนพ่นลมหายใจก่อนจะกอดอกแล้วเม้มปากขมวดคิ้วมุ่น

"จะตามติดมันแจถึงไหนกัน  ปล่อยมันไปบ้างเถอะ ให้มันได้มีอิสระไปไหนบ้างสิ  รู้มั้ย...มันรำคาญเธอจนหนีหน้าแบบนี้ไม่ชั่งใจบ้างเลยเหรอ"

เจสสิก้าหน้าเสียเล็กน้อย  อย่าบอกน่ะ...แทคยอนเบื่อเธอแล้ว

ไม่ได้  ฉันชอบแทคยอน  รักแทคยอน...

"ฉันจะไปหาเขา  บอกมาเดี๋ยวนี้...แทคยอนอยู่ไหน"

ซีวอนถอนใจแล้วเกาขมับ  เอาว่ะ...ป่านนี้แล้วไอ้แทคยอนมันน่าจะคืบหน้าไปไหนแล้วหล่ะ

เขาผายมือให้เจสสิก้าให้ได้เดินนำหน้าไปก่อน  พาเจ้าหล่อนขึ้นรถของเขาแล้วขับไปคอนโดของแทคยอน

มาถึงซีวอนเปิดประตูคอนโดเข้าไปด้วยคีย์การ์ดของแทคยอนที่ให้เขาไว้เมื่อวันไหนอยากมานอนที่ห้องหรือจัดปาร์ตี้

"ว้าววว  แทคยอนคงจะรวยเป็นบ้า  คอนโดหรูสองชั้นซะด้วย...ไม่คิดว่าเราจะมีแฟนรวยขนาดนี้"  เจสซี่ตาลุกวาว

ห้องโถงติดเชื่อมห้องนั่งเล่นที่โอ่อ่า  มีเปียโนเครื่องใหญ่ตั้งอยู่ติดกำแพงแก้วที่สามารถมองวิวทิวทัศน์ด้านนอกได้อย่างสบายตาสบายใจ

แล้วเธอก็ทำการตรวจสอดส่องหาคนร่างใหญ่  เมื่อค้นหาข้างล่างไม่เจอก็คนด้านบน

ซีวอนส่ายหน้าไปมาแต่ยิ้ม  หยิบไวน์มาดื่มแต่หัววันกลางวันแสกๆ

เจสสิก้ามองหาแทคยอน  ต้องอยู่ห้องใดห้องหนึ่งสิ  มีห้องนอนสองห้อง  งั้นแทคยอนจะต้องนอนฝั่งนึงจึงจัดการเปิดประตูห้องด้านซ้ายมือเมื่อห้องนอนด้านขวาไม่มีแทคยอน  และต้องเบิ่งตากว้างเท่าไข่ห่าน

แทคยอนและนิชคุณนอนด้วยกัน...บนเตียงเดียวกัน เปลือยกายเปลือยอกไร้เสื้อผ้าใต้ผ้าห่มหนาเดียวกันกอดกันกลมดิก

เจสสิก้าเตรียมจะเสียงดัง  ไม่สามารถออกเสียงได้เพราะมีมือมาอุบปากหล่อนไว้  ซีวอนนั้นเองเขาดื่มไวน์แก้วหนึ่งเสร็จหมดแล้วตามหล่อนขึ้นมา  เธอกำลังจะโวยวายเขาเลยรีบวิ่งมาอุดปากไว้แล้วรั้งให้ออกไปจากตรงนี้ไปด้านล่าง

เจสสิก้าสะบัดตัวออกจากมือหนาของคนหน้าหล่อ

"นี่มันอะไรกัน  ทำไมนิชคุณถึงไปอยู่กับแทคยอนในสภาพแบบนั้น  แทคยอน...ชอบผู้ชายด้วยกันหรอกเหรอ แล้วอย่าบอกอีกน่ะ...ว่าสองคนเขา..."  เจสสิก้าอึ้งและไม่รู้มาก่อน

ซีวอนเบ้ปากแล้วยักไหล่สองข้าง

"ฉันรู้ตั้งนานแล้ว  ไอ้แทคยอนมันชอบนิชคุณ  เธอเองต่างหากที่ไม่รู้อะไร  สองคนนี้เขาแอบรักกันมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว"

เจสสิก้าอ้าปากค้าง  ไม่เคยคิดสังเกตและสงสัยมาก่อน อาจเป็นเพราะเอาแต่ตามแทคยอน  เธอจึงไม่ได้สังเกตสังการณ์

"ฉันบอก  ต้องการให้เธอรู้เดี๋ยวนี้  ว่าสองคนนั้นเขารักกัน...ต้องมาแอบรักกันลับหลังเธอ  เข้าใจกันน่ะ"

เจสสิก้าต้องอ้าปากกว้างขึ้น  ที่ซีวอนบอกว่าพวกเขาแอบรักกันลับหลังเธอ  แสดงว่าสองคนนี้รักกันมีใจกันตั้งนานแล้ว

ซีวอนบอกเจสสิก้าและหวังว่าเธอจะเข้าใจ  เลยปล่อยให้เธอยืนอึ้งเป็นใบ้อยู่อย่างนั้นคนเดียว  ส่วนตนก็กลับออกไปจากคอนโด  ที่เหลือก็ให้ไอ้แทคยอนจัดการเอาเอง

เมื่อเหลือแทคยอนกับนิชคุณกันสองคนในห้อง  คนร่างใหญ่ที่แอบหลับก็ตื่นขึ้น

เจสสิก้าคงเห็นหมดแล้วและคงจะเข้าใจอะไรเขาแล้ว ถอนใจเฮือกเล็กน้อย  คงจะไม่มากวนใจเขาอีก

แทคยอนหันไปมองคนข้างๆ ที่หลับเป็นตาย  เขาเป็นคนอุ้มคนร่างบางขึ้นมาเอง  แล้วจัดการกับเสื้อผ้าชุดนักเรียนออกจากร่างบาง  จัดฉากให้เจสซี่เห็นว่าเขากับนิชคุณ...มีอะไรกัน

ตอนที่เขาถอดเสื้อผ้าและกางเกงนิชคุณออก  ร่างที่ขาวหยวกล้อตาเขาเป็นอย่างมาก  เสื้อผ้าที่ถูกถอดโดนเขาเหวี่ยงลงกับพื้น  ต้องทำให้สมจริง

แทคยอนแทบกลั้นหายใจเลยทีเดียวและต้องพ่นลมออกปาก  หัวใจเขานี่เต้นแรงตุบตับ  เม็ดทับทิมสีชมพูล้อตาซะเขาต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น

คนร่างใหญ่คว่ำตัวเองมองหน้าน่ารักนั่น  นิชคุณเป็นผู้ชายที่สวยมาก  เจอครั้งแรกเมื่อสองปีตอนเดินสวนทางกันขณะที่เขาไปคณะตึกของตน  สบตากันตอนนั้นแล้วเดินผ่านไปกับซีวอน

"คนนี้ไงหละว่ะที่ผู้ชายตามจีบกันเป็นพรวน  แต่ไม่ยักกะสนใจผู้ชายคนไหน"

แทคยอนยิ้มมุมปาก  ใครจะไปรู้หล่ะว่าเราสองคนแอบปิ้งกันอยู่ด้านหลังโดยไม่รู้กันเอง  และตอนนี้นิชคุณก็ตรงอยู่นี้แล้ว

ลมหายใจยังคงสม่ำเสมออยู่เช่นเคย  เขาเอานิ้วที่อยู่ใกล้เคียงตัวเองเกลี่ยแก้มขาวเนียนใสสะอาดนั้น ค่อยๆ ก้มใบหน้าลงไป  ประทับจูบจุมพิตที่ริมฝีปากแดงสดเรื่อ ก่อนจะเกิดจูบขึ้นมา

แทคยอนขยับเข้าไปชิดคนร่างบางให้มากกว่าเดิม อ้อมแขนกอดเอวนิชคุณข้างหนึ่ง

.
.

"อืมม"

"อ่าา"

นิชคุณคลายมือที่กำผ้าปูที่นอนสองข้าง  สติของเขาเลอะเลือนไปหมดหลับตาอยู่แท้ๆ  ตาของเขาจะลืมก็ลืมไม่ขึ้น

มันเหมือนเขากำลังฝัน  ฝันว่าตนกับแทคยอนเป็นของกันและกัน

แทคยอนค่อยๆ บรรจงใส่เสื้อผ้าให้นิชคุณเรียบร้อยให้หมด  ให้เหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เขาอมยิ้ม  นิชคุณจะไม่รู้ว่าเขาได้แอบรัก(ลักหลับคนร่างบางไปแล้ว)  ก็มันยั่วยวนและกวนใจเขาเป็นบ้า  มาถึงขั้นนี้แล้วก็บอกรักกันซะเลย  ทางร่างกายเนี่ยน่ะ...

นานอยู่ 3 ชั่วโมงทีเดียวที่นิชคุณหลับไป  ตื่นขึ้นมาก็พบว่าตนไม่ได้อยู่ที่บ้าน  เป็นที่ไหนสักแห่งในห้องสีขาวสี่เหลี่ยม

คนร่างบางสะลึมสะลือลุกขึ้นนั่ง  จู่ๆ ก็ปวดบั่นเอว

"โอะ ซี้สส"  เอามือกุมสะโพก

พอสร่างตื่นเขาก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย  นอกจากฝัน...ฝันเปียก

ฝันที่แสนหวานในคอนโดหรูของแทคยอน  และสงสัยอยู่คนเดียวว่ามาอยู่ในห้องนี้ได้อย่างไร