Short fic: ริษยา 2/2
2 เดือนผ่านไป นิชคุณไม่ยอมย้ายเข้าไปในบ้านตระกูลหรเวชกุล เขาใจแข็งพอสมควร พศวัตพอใจกับหลานชายคนโต ได้เลือดครึ่งหนึ่งของเขา...เป็นคนที่เขาเลือกถูกจะให้มาดูแลบริษัท
ตรงข้ามกับนิคคุณเข้าบริษัทบ้างหากแทคยอนไม่ยอมไกล่เกลี่ยให้
คนตัวใหญ่เองก็เริ่มเหนื่อยใจกับนิคคุณที่ติดแต่เขา ส่วนตัวเขาเองก็ต้องทำงาน...เที่ยวเหมือนแต่ก่อนไม่ได้แล้ว แต่ก็รู้สึกได้ว่านิคคุณไม่พอใจเอามากๆ ที่ไม่ได้ใจตนเอง เขาจึงต้องพูดให้เหตุผลทุกครั้งว่าควรเอาใจใส่กับงานบ้าง
"ก็ไหนว่าคุณเคยเอ่ยกับแทคไงครับ ว่าเรียนจบแล้วจะทำงานเก็บเงิน"
นิคคุณดูอิดออดเข้าแล้วก็หน้ามุ่ย
ในใจไม่พอใจคนรักที่เหมือนจะขัดใจตน จะทำท่าเฟียดฟัดเหมือนครั้งก่อนไม่ได้อีกแล้ว เพราะดูคนรักจะเป็นผู้ใหญ่ขึ้นกว่าก่อน
"ดูนิชคุณเป็นตัวอย่างสิ นับวันเขาเก่งขึ้นน่ะ"
พอแทคยอนพูดถึงนิชคุณขึ้นมาก็โมโห ลุกจากตักหนาที่นั่งทำงานในบริษัทของตน
นิคคุณไปเยี่ยมคนรักถึงบริษัทอ๊ค ดีไซเนอร์ คนร่างบางก็เคยเดินแบบให้เขามาแล้วหลายครั้ง แทบจะเป็นนายแบบประจำของบริษัทไปเสียแล้ว
"พูดถึงนิชคุณทำไม"
"เอ้า นิชคุณดูเอาการเอางาน...คุณณณ ไม่เอาน่า ดูตัวอย่างแทคก็ได้นี่ เห็นมั้ย"
หึ้ย! ไม่ได้ดั่งใจเล้ย จิ.. ก็ได้ว่ะ...ทำงานก็ได้ เพื่อแทคหรอกน่ะถึงยอม แต่.. มันต้องมีอะไรแลกเปลี่ยนกันก่อน
นิคคุณกลับไปนั่งบนตักหนาใหม่ โอบคอคนร่างสูงแล้วป้อนจูบร้อนแรง สติสัมปชัญญะชายหนุ่มใหญ่หลุดเมื่อคนตรงหน้ายั่วยวนถึงที่
"อ่า!"
"คุณ เบาๆสิ คนอื่นได้ยิน" นิคคุณไม่สน ขย่มตักอย่างเมามันส์ ทำให้บรรยากาศในห้องทำงานร้อนแรงพอสมควร
คนร่างเล็กกลับไปในสภาพที่ปกติ แต่คนร่างใหญ่นี่สิเสื้อผ้าหลุดลุ่ยดูไม่ค่อยสู้ดีนักเมื่อโผล่พ้นแค่หน้าออกมาจากห้อง เขาอายจนหน้าแดงแทรกแผ่นดินหนี พนักงานเดินไปมาแทบจะมองกันเหลียวหลังให้ขวัก
"เลือดฉันแทบหมดตัวเลยหล่ะแกเอ้ย เสียงนี้ดังลอดออกมา สองคนคู่นี้ร้อนแรงซะมัด ฉันล่ะอิจฉาคุณนิคคุณที่ได้คุณแทคยอนเป็นแฟนอ่ะแก"
เสียงกระซิบกระซาบจากพนักงานทำให้ผู้ชายร่างยักษ์เดินผ่านมาเยี่ยมคนหนึ่งที่บริษัท จึงได้ยินเข้ากับหู
"ไอ้แทค!"
"เฮ้ย! ไอ้หมี อื้อหื้อ...มาทำไมไม่บอกกันก่อนว่ะ"
แทคยอนจัดการรีบติดกระดุมเสื้อบน
"มึงนี่งามหน้าได้จริงๆ เลยเชียว บริษัทตัวเองแท้ๆ ประธานทำตัวเองซะงั้น พนักงานเมาท์มอยกันให้แซ่ดเลย"
แทคยอนพรูลมหายใจหนักก่อนจะปล่อยตัวลงบนเก้าอี้หมุนทำงาน ลูบหน้าสากตนเอง
"นิคคุณอีกล่ะสิท่า เฮ้ออ!! ไอ้แทคเอ้ย...กูเห็นใจมึงน่ะ กูว่ามึงกับนิคคุณไปไม่รอดหรอกว่ะ ถึงนายนั่นจะเป็นผู้ชายที่สวยบาดตาเพียงใด แต่นิสัยนี่...อย่าให้บอกนะเว้ย มึงก็รู้จักนิสัยเขาดีนี่หว่า"
จะให้ทำอย่างไรหล่ะ ก็เขาหลงใหลใบหน้าสวยนั้นเพียงใด เขารู้อยู่เต็มอกว่านิคคุณเป็นคนเอาแต่ใจนิดหน่อย
นิคคุณกลับไปทำงานที่บริษัทอย่างอารมณ์ดี พอได้เจอหน้านิชคุณแฝดพี่เข้าก็หมดอารมณ์ทันที พยายามคิดถึงแทคยอนไว้ในอกเลยยอมมาทำงาน
"ตรงนี้ฉันทำถูกใช่มั้ย"
"ครับ แหม่...คุณนิชคุณนี่เก่งจังเลยน่ะครับ ผมสอนงานให้เดือนเดียว หัวไวมากเลยน่ะครับ"
แหวะ... เก่งตายแหละ นิคคุณเบ้ปาก
"คุณนิคคุณมาแล้วเหรอครับ"
"อือ" คนร่างเล็กเดินไปที่เก้าอี้หมุนทำงานของตัวเองแล้วนั่งลงเต็มก้น "ไหนงาน เอามา"
คนสองคนในห้องทำงานมองไปทางนิคคุณ อูยองไม่แน่ใจจะให้งานดีหรือไม่ เพราะกลัวว่างานจะเสียเอาอีกได้
"เอ่อ ผมว่าปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมกับคุณนิชคุณดีกว่าครับ"
นิคคุณถอนหายใจแสดงอาการไม่พอใจทันที
"นี่... ถ้ามันมีคนสอน อะไรก็ไม่ยากหรอก เถอะนา..เอามา แล้วนายก็มาสอนฉันด้วย"
นิชคุณดีใจที่นิคคุณเริ่มหันมาเอาดีกับงาน อูยองไม่รู้นิคคุณไปกินอะไรผิดมา เลยยอมช่วยสอนงานสองคนซะเลย
การทำงานของนิคคุณรู้ถึงหูผู้เป็นประมุขของบ้าน สร้างความดีใจให้กับพศวัต ดีใจแทนหลานชายทั้งสองคนที่เอาการเอางานทั้งคู่ อย่างนี้เขาค่อยโล่งใจหายห่วงขึ้นมาหน่อยที่หลานชายคนเล็กหันมาเอาดีเยี่ยงอย่างนิชคุณ รวมไปถึงแทคยอนด้วยที่แปลกใจไปกับนิคคุณ อย่างนี้ค่อยน่ารักขึ้นมาหน่อย เขายิ้มดีใจ
เลิกงานเขาไปรับคนรักไปดินเนอร์กันสองคน ตอนแรกก็ว่าจะชวนนิชคุณมาเสียด้วย แต่เป็นเพราะสายตาขวางของนิคคุณที่มองมายังตน เริ่มก่อความไม่พอใจให้คนตัวเล็ก
นิคคุณตั้งแต่หันมาตั้งใจทำงานจริงๆ จังๆ เขาเริ่มไว้ใจผู้เป็นพี่ขึ้นมานิดหน่อย หากวันนี้ต่อมหึงเริ่มทำงาน เขาคว้าข้อมือใหญ่บีบจนแน่นแล้วลากออกจากห้องทำงานตนเอง
"ทีหลังอย่าทำอย่างนี้อีกน่ะ รู้ใช่มั้ยว่าฉันหึง นายเป็นแฟนฉัน..ไม่ใช่แฟนพี่ชาย" นิคคุณพูดเสียงเข้ม
"หึงสิดี จะได้รู้..ว่ายังรักเขาอยู่"
นิคคุณหยุดเท้ากึกหันขวับคนมอง ผุดยิ้มมุมปาก
"แฟนใครไม่รักก็บ้าแล้ว" ชายหนุ่มน้อยมองทางเดิน ตอนนี้ปลอดคนจัดเพราะเลิกงานแล้ว คว้าคอเสื้อดันแทคยอนเข้าห้องน้ำทางด้านหลังพอดี
"คุณ! จะทำอะไร นี่มันที่ทำงานนายน่ะ" แทคยอนตกใจ
"แต่ตอนนี้เป็นเวลาเลิกงานแล้ว" นิคคุณดันตัวแทคยอนเข้าไปในห้องสุขาริมสุด
นิชคุณอยู่ตรวจงานสักแปปก็ปิดแฟ้มเอกสาร แล้วเลิกงานเหมือนพนักงานคนอื่นๆ
ในระหว่างทางเดินจะไปรอลิฟท์ก็รู้สึกปวดท้องกิจเล็ก จึงแวะเข้าห้องน้ำเสียก่อน
"อื้อ!"
"อ่า แทคยอน..แรงกว่านี้อีก"
"ฮึ้บ ซีดด.. อ๊ะ นิคคุณ"
นิชคุณหยุดชะงักที่ประตูเข้าออกห้องน้ำ ขมวดคิ้วมุ่น...
เสียงกิจกามรักดังออกมาให้คนด้านนอกได้ยิน แค่ได้ยินชื่อน้องชายตนเองเขาก็แปลกใจว่าทำอะไรในห้องน้ำเสียงดัง จึงย่องเข้าไปห้องสุขาเกือบริมข้างสุด แล้วปีนขึ้นบนฝาชักโครก ชะเง้อโผล่พ้นหัวเล็กน้อยส่องดู ชายร่างโปร่งเบิ่งตากว้างเท่าไข่ห่านและอ้าปากค้าง
นิคคุณมีเซ็กซ์กับแทคยอนในห้องน้ำบริษัทของตน
ตายแล้ว... มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นด้วยเหรอหรือเนี่ย
นิชคุณรีบปีนลงมาแล้วรีบออกไป เป็นพอดีที่อูยองเปิดเข้ามาและกำลังจะทัก หนุ่มร่างโปร่งรีบตะครุบปิดปากบางแล้วดันให้ออกไปก่อน ปิดประตูห้องน้ำเบาๆ ให้เงียบที่สุด
"มีอะไรครับคุณคุณ"
"ชรูววว อย่าเสียงดัง...มานี่"
นิชคุณจับข้อมือเล็กอูยองตามตนไปให้ห่างจากห้องน้ำมาหยุดที่หน้าลิฟท์
"โอย อยากจะบ้าตาย...ไม่เคยเห็นผู้ชายเอากันในห้องน้ำ" นิชคุณเอามือทาบอก อูยองได้ยินนายน้อยของบริษัทพูดก็ตากว้างบ้าง
"ห่ะ! ใครกันครับ"
"เอ่อ อย่ารู้เลย" นิชคุณหน้าแดงร้อนผ่าวทันที ไม่กล้าบอกออกไปว่าเป็นนิคคุณกับคนของเขา
นิชคุณกลับไปบ้านของเขาที่อาศัยกับพ่อ หัวค่ำนั้นเขาออกมานั่งรับลมข้างนอกที่สวนหน้าบ้านเล็กๆ แหงนหน้ามองขึ้นดูดาวนับหมื่นล้านทุกดวง พากันแข่งแสงสว่างแล้วก็ยิ้ม
"มีความสุขอะไรเหรอถึงยิ้มหะ"
นิชคุณเอี้ยวตัวไปมองบิดาตัวเองทางด้านหลัง เอริคเข้ามาสมทบข้างลูกชายบนม้านั่งยาว
"ไม่มีอะไรครับพ่อ"
ชายหนุ่มมองหน้าด้านข้างบิดาแล้วก็คิดถึงมารดาขึ้นมา เขาอยากรู้เรื่องของแม่เลยวานเอริคเล่าให้ฟัง สองพ่อลูกมียิ้มและหัวเราะทั้งคู่ เอริคจับต้นขาของเขาแค่เพียงวางมือเฉยๆ ก็นึกถึงเมื่อตอนเลิกงาน ภาพน้องชายกับแทคยอนป่วนกิจกามกันในห้องน้ำก็รู้สึกร้อนที่ใบหน้าแล้วขนลุก
นิชคุณแอบไปเปิดดูเว็บไซต์โป๊เปลือยท่อนร่างผู้ชายสองคนซั่มติ่งกัน ทำเอาหวาดเสียวส่วนล่างประตูหน้าและประตูหลัง คิดในใจว่าไอ้คนพวกนี้ทำไปได้ไงกัน แล้วก็รีบปิดแล็ปท็อปเก็บ
เขานอนคิดเรื่องไร้สาระที่น้องชายเขาทำ เขาไม่มีวันเป็นแบบนั้นหรอก
เวลาผ่านไป 3เดือน งานวันเกิดของสองพี่น้องฝาแฝดมาถึง ปาร์ตี้ตอนเย็นได้ถูกจัดขึ้นที่บ้านใหญ่ตระกูลหรเวชกุล เพื่อนทั้งสองฝ่ายต่างมาร่วมงาน พากันแยกไม่ออกใครกันแน่นิชคุณและคนไหนนิคคุณ
แทคยอนมาเซอร์ไพรส์ในตอนท้ายถือเค้กเข้ามาให้ทั้งสองได้เป่า พอเป่ากันหมดทั้งสองฝ่าย คนร่างใหญ่คิดว่านิคคุณยืนอยู่ทางขวามือตนก็เข้าไปกอดแล้วจูบ แต่จริงๆแล้วคือนิชคุณ
นิคคุณตัวจริงยืนอยู่ข้างกันก็ตาโต เสียงโห่ร้องดังก้อง ต่อมหึงกำเริบ นานแล้วไม่ได้โดนเขาป่วน ผลักคนทั้งสองฝ่ายออกจากกันแล้วตามมาด้วยแรงตบบนใบหน้าหนาใหญ่อย่างแรง ยังไม่พอโดนเค้กก้อนใหญ่ที่ถือจากมือใหญ่คว้ามาโปะหน้าหนาอย่างจัง
แทคยอนมึนและก็งง ก่อนจะแน่ใจว่าโดนนิคคุณตัวจริงตบเข้าให้ งานวันเกิดถูกยกเลิกโดยเจ้าตัว
"งานเลี้ยงจบแล้ว! กลับไปให้หมด! ฉันไม่ต้อนรับแล้ว!" คนร่างโปร่งเดินหนีแทคยอนไปด้วยความโกรธ
"คุณ! แทคขอโทษ!"
"ไม่! กลับไป! อย่ามาให้เห็นหน้า!"
นิคคุณเดินขึ้นตึกหนีเข้าห้องไป แทคยอนตามมาเคาะเพื่อขอโทษและง้อ เขาน่าจะเอ่ยชื่อคนรักออกไปเพื่อให้ตนเองแน่ใจ
คนร่างโปร่งไม่ยอมเปิดประตู แทคยอนเคาะให้ตายยังไงคนข้างในก็ไม่ท่าทีจะเปิดออกมาเคลียร์กัน
... แทคยอน รู้สึกนายจะสลับฉันมากจนเกินไปแล้วน่ะ ...
... ส่วนนิชคุณ นายก็หน้าเหมือนฉันเหลือเกิน ชักจะเริ่มไม่ไว้ใจสองคนนี้แล้ว หากนานวันเข้า..เผลอๆ แทคยอนอาจจะมีใจให้เข้าสักวัน ...
... ฉันต้องจัดการบางอย่างซะแล้ว ไม่ได้โดนฉันป่วนมาเป็นนาน อุตส่าห์เงียบๆ มาหลายเดือน อุตส่าห์ทนเพื่อคนรัก
... คอยดูเถอะ... อย่าให้จับได้อีกรอบแล้วกัน ...
แทคยอนเห็นท่าวันนี้จะไม่ได้เรื่อง เลยเดินคอตกกลับออกไป
หน้าตาและทั้งตัวของเขาเลอะเปรอะขนมเค้กไปหมด
"ตายๆ ตาแทค! ไม่น่าเล้ย มีเรื่องเกิดขึ้นอีกแล้วหรือเนี่ย ไปๆ ไปจัดการกับตัวเองก่อนแล้วค่อยกลับลูก"
"ครับ ผมขอโทษ...ผมผิดเอง"
"อือ ไม่เป็นไร... รอให้นิคคุณหายโกรธก่อนแล้วค่อยมาง้อใหม่" พศวัตว่า
แทคยอนตามคนรับใช้ของบ้านไปทำความสะอาด
"ไม่น่าเล้ย..ไอ้แทค" ชานซองว่า
คนร่างยักษ์ก็มางานเลี้ยงกับเขาเช่นกัน อูยองด้วยผู้ช่วยของสองแฝด อยู่จนถึงเกิดเรื่อง
"ฉันคิดว่าจะต้องเกิดเรื่องอีกแน่"
"เกิดเรื่อง?" อูยองหันไปมองคนพูด
"อือ"
แทคยอนทำความสะอาดตัวเองเรียบร้อยแล้วก็ขอลา ออกมานอกบ้านก็พบนิชคุณ เขาไม่แน่ใจว่าจะเข้าไปทักดีหรือเปล่า เงยหน้าขึ้นไปมองหน้าต่างห้องคนรักตนพบว่าไฟปิด
"เฮ้อออ"
"แทคยอน คือ... เค้กวันเกิด ฉันขอโทษแทนน้อง แล้วฉันก็อภัยให้นายเรื่อง...จูบ ฉันรู้...ว่านายยังสับสนเรื่องพวกเราอยู่"
นิชคุณยืนจมความคิดอยู่คนเดียวที่สวนกว้างหน้าคฤหาสน์ เขาไม่คิดจะโดนผู้ชายด้วยกันจูบแล้วดันมาเกิดกับแทคยอน
"อืม" ชายหนุ่มใหญ่พยักหน้าช้าๆ "ขอตัวก่อนน่ะ"
นิชคุณพยักหน้าก่อนคนร่างใหญ่จะผ่านตนไป
นิคคุณแอบสังเกตสองคนด้านล่างคุยกัน สายตาอาฆาตมาดร้ายกำมือแน่นเข้าหาจนเล็บจิก เขาไม่พอแทคยอนจริงๆ
วันต่อมาที่บริษัท นิคคุณเข้ามาอย่างอารมณ์ดีผิดปกติ เดินผิวปากมารอที่ลิฟท์ พอลิฟท์มาก็ก้าวเข้าไป
"นิคคุณรอด้วย!"
นิคคุณมองนิชคุณกึ่งเดินกึ่งวิ่งกดปุ่มเปิดรอคนแฝดพี่ คนร่างบางเข้าไปในลิฟท์ได้ก็ยืนหอบข้างน้องชายนิดหน่อย
ลิฟท์ประตูปิดลง จากที่คนน้องหน้าตาเบิกบานเมื่อครู่นี้กลายเป็นโกรธขึงทันที ประกบติดพี่ชายเข้ากับผนังลิฟท์แล้วใช้สันแขนล๊อกคอกดเอาไว้
"เฮือก! นิค..คุคุณ"
"อยู่ห่างจากแทคยอนไว้ซะ ถ้าไม่อยากตาย" นิคคุณกัดฟันพูด
"แอ่ก เฮือ..เฮือ แค่ก" นิคคุณกดคอนิชคุณเพื่อเป็นการสั่งสอน
"ห้ามคุยกับเขา ห้ามสบตา แล้วก็ห้ามอยู่กันสองต่อสอง ได้ยินมั้ย!"
"นิ คุคุคุณ"
"ฉันถามว่าได้ยินมั้ย!" กดฟันข่มถาม นิชคุณรีบพยักหน้าตอบรับก่อนจะหมดลมหายใจ นิคคุณจึงยอมปล่อย
"แค่กแค่กแค่ก" คนแฝดพี่ยืนหอบทั้งไอ
ลิฟท์มาถึงชั้นบน นิคคุณออกมาจากลิฟท์ด้วยสีหน้าราบเรียบ
... อะไรก้น นิคคุณมาคาดโทษเขาทำไมกัน หรืออาจจะเป็นเรื่องเมื่อคืน...
นั่นสิน่ะ เข้าใจน่ะ... มันเป็นอุบัติเหตุผิดฝาผิดตัว
นิชคุณตามไปเคลียร์กับนิคคุณที่ห้องทำงาน
"นิคคุณ มันเป็นความเข้าใจผิดกัน"
"ก็ใช่ไง! เพราะเข้าใจผิดนี่ไง! แทคยอนถึงได้หันไปทึกทักแกเป็นฉัน!"
นิชคุณอึ้ง เมื่อเห็นว่านิคคุณเริ่มไม่นับญาติกัน เขาไม่ได้คิดอะไรกับแทคยอนจริงๆ และแทคยอนก็ไม่ได้อยู่ในสายของเขาที่จะเอามาทำพันธ์
"ฉันไม่ใช่คนกินเพศเดียวกัน"
นิคคุณชะงัก นี่นิชคุณหาว่าเขาลักเพศงั้นเหรอ เหอะ...
"ก็ดี" นิคคุณยักไหล่
..
..
อีกด้านหนึ่ง แทคยอนนอนไม่หลับทั้งคืน คิดถึงเรื่องที่คบกับนิคคุณมาจนถึงปัจจุบัน เขาหลงใหลบนใบหน้าสวยก็จริง นิสัยช่วงแรกๆนั้น นิคคุณเป็นคนน่ารักน่าเอ็นดูแล้วเอาใจเขาเก่ง...
แต่ต่อมาหลังจากนั้นนิคคุณก็เริ่มกล้าหาญขึ้น เปิดเผยเกินไปนิด ทำอะไรเป็นความลับไม่ได้ แตกต่างจากนิสัยนิชคุณกันลิบลับ รายนั้นดูมีสิทธิ์อนาคตไกลกว่า นึกถึงเรื่องเมื่อวานตอนเย็นแล้ว
แทคยอนแตะนิ้วลงบนริมฝีปากหยักแล้วก็ยิ้ม หึ... ปากของนิชคุณหวานเหมือนนิคคุณแล้วก็นุ่มนิ่ม สองพี่น้องคู่นี้เหมือนกันมากไปมั้ย เมื่อก่อนตอนเจอกันใหม่ๆ ไม่แต่งตัวเหมือนนิคคุณ พอมาถึงตอนนี้แต่งตัวดูดีขึ้นมากกว่าเก่า แล้วเขาไม่ค่อยได้เจอกับนิชคุณเท่าไหร่ เพราะจะออกไปสังสรรค์กับนิคคุณซะมากกว่า
ก๊อกก๊อกก๊อกก๊อก
แทคยอนมองประตูเปิดเข้ามา
"ทำอะไรอยู่ว่ะ"
"ทำไมว่ะ"
"ไปห้างกับกูหน่อย" ชานซองมาหา คนร่างใหญ่ขมวดคิ้ว
"ไปทำไมว่ะ?"
"กูจะไปเลือกแหวนให้โฮ ครบรอบคบกัน...กูอยากเซอร์ไพรส์"
"เดี๋ยวนี้รักกันดีน่ะมึง"
"อือ ยังดีกว่าคู่ของใครก็แล้วกัน"
แทคยอนหุบยิ้มทันทีที่ชานซองจี้จุดใจเขา
"กูขอโทษ ปะ..ไปกับกูหน่อย"
แทคยอนและชานซองออกมาเพื่อดูแหวน อย่างน้อยคนร่างใหญ่จะได้ไม่จมปลักกับความคิด ในระหว่างนั้นบนรถก็พูดคุยถึงเรื่องเมื่อคืน ไม่วายยังวกกลับมาเรื่องเดิมเมื่อคืน แล้วเห็นใจที่เหมือนคู่ของมันกับนิคคุณดูติดๆขัดๆ
"กูว่าจะลองพักใจตัวเองว่ะ"
"เออ! มึงพึ่งจะคิดได้หรือว่ะ!" ชานซองตบหลังร่างใหญ่เข้าดังป้าบ
"โอ้ย ไอ้หมีควาย มึงตบหลังกูเข้ามาได้"
"หึ"
..
..
นิคคุณไม่เห็นแทคยอนเข้ามาง้อก็นึกน้อยใจ ทุกครั้งที่ตนไม่พอใจหรือจะโดนเขาว่ากล่าวอะไรอย่างไหนหรือขนาดไหน คนร่างใหญ่จะรีบมาง้อตนทันที แต่ไงยังไม่โผล่มา
คนร่างโปร่งทำงานไม่เป็นอันสมาธิเพราะรอคนร่างใหญ่ ส่วนนิชคุณก็ไม่อยู่ออกไปเรื่องงานกับอูยอง
"เสร็จงานแล้วเราไปทานอาหารกลางวันมั้ยครับ ไหนๆ พวกเราก็อยู่ที่ห้าง" อูยองเอ่ย
"อือ ก็ดีเหมือนกัน"
สองคนตัวเล็กกับร่างโปร่งเดินเข้ามาในห้างสรรพสินค้า มีธุระจากลูกค้าเรียบร้อยจึงมาหาอาหารลงท้อง พวกเขาเดินขี้นบันไดเลื่อนเพื่อจะไปหาเลือกร้านอาหารกัน นิชคุณเลือกที่จะนั่งร้านหมูสามชั้นย่างอาหารโปรด
อีกด้านหนึ่งเช่นกันสองหนุ่มใหญ่มาเลือกแหวนกัน ชานซองเลือกแหวนให้คนของตนเองได้แล้วก็ตัดสินใจไปอาหารมือกลางวันเช่นกัน
สองชายหนุ่มเลือกร้านอาหาร เดินมาถึงร้านหมูสามชั้นย่างก็เจอะหน้าใครบางคนที่กระจก แทคยอนถึงกับหยุดเดินแล้วดันชานซองหลบหลังกระจกร้านใกล้ด้วยกัน
"อะไรว่ะ"
"กูว่ากูเจอนิคคุณ"
"หึ้ย อยู่ไหนว่ะ?" แทคยอนโบ้ยหน้าที่กระจกร้านหมูสามชั้นย่างข้างๆ ชานซองมองใบหน้าสวยที่กระจก กำลังทานอาหารกับเพื่อนของเขาซึ่งก็คือผู้ช่วยของตนอูยอง
ชานซองแปลกใจว่าทำไมนิคคุณถึงมาทานร้านอาหารแบบนี้ได้ เพราะส่วนใหญ่จะติดหรู
"กูว่าไม่ใช่"
"นิชคุณอย่างนั้นเหรอ" แทคยอนหันขวับมองเพื่อนยักษ์แล้วก็ใจวาบดื้อๆ เสียงั้น
"นิคคุณเป็นคนติดหรู มึงก็รู้"
แทคยอนยิ้มทันทีเมื่อรู้ว่าคนที่นั่งกินอาหารอยู่นั้นคือนิชคุณ ชานซองมองตายิ้มของเพื่อนก็นึกเอะใจ
"มึงยิ้มแบบนี้หมายความว่าไงว่ะ อย่าบอกน่ะ...ว่าจะเปลี่ยนจากน้องมาคบพี่"
"ก็แล้วทำไมกูจะทำไม่ได้ นิชคุณน่ะยังนิสัยดีกว่านิคคุณเป็นไหนๆ"
"ไอ้เหี่ยแทค" ชานซองยิ้มแล้วตบบ่าข้างหนึ่งของแทคยอน ถ้าแบบนั้นมันก็ดีอยู่อย่าง
ใช่ นิชคุณนิสัยดีกว่านิคคุณเป็นไหนๆ ถ้าหากไอ้แทคจะหันมาคบคนพี่เขาก็ยินดีกับมันด้วย แต่ถ้าหากนิชคุณไม่ได้คิดกับไอ้แทคเป็นอย่างอื่นก็แล้วแต่ความซวยของมัน
"ปะ กูจะกินร้านนี่แหละ"
"มึงจะกินร้านนี้เหรอ"
"ก็แล้วทำไม่ได้ว่ะ อย่าซักมากเข้าไป" แทคยอนดุนไหล่ชานซองเข้าไปในร้านหมูสามชั้นย่าง เขาตั้งใจที่จะกินร้านนี้ เพราะต้องการจะจีบนิชคุณ
นิชคุณเห็นแทคยอนและเพื่อนของเขาอยู่ที่นี่ ก็ไม่คิดว่าจะเจอกันโดยบังเอิญ หากจะหลบหน้าคนร่างใหญ่ก็ไม่มีสิทธิ์ พวกเขาขอมานั่งทานด้วยจะไล่ก็เสียมารยาท เลยต้องปล่อยไป
แทคยอนนั่งข้างนิชคุณ เขาเห็นได้ว่าคนร่างโปร่งออกจะอึดอัดนิดหน่อย แต่เขาก็หน้าด้านนั่งต่อไป แล้วพยายามทำให้คนข้างๆ ผ่อนคลาย
อูยองเห็นแทคยอนเหมือนจะเกี้ยวนิชคุณก็รู้สึกไม่พอใจลึกๆ เพราะตัวเขาเองรู้สึกชอบนิชคุณอยู่ในใจ เขาแค่มองแต่ก็นั่งดื่มน้ำเงียบๆ พูดคุยกันไม่ให้ตึงเครียด
การที่ทั้งสี่คนมานั่งทานอาหารมื้อกลางวัน ไปเข้าสายตาใครบางคนที่รู้จักนิคคุณด้วยกัน ไม่แน่ใจว่าเป็นนิคคุณหรือเปล่าที่นั่งกับแทคยอนในร้านเลยโทรเข้าหา ปรากฏว่าไม่ใช่ เลยเล่าเรื่องแทคยอนออกมาข้างนอกให้ฟัง
นิคคุณรู้ถึงหูก็กำมือถือแน่น...ต่อมหึงกำเริบ
"ขอบใจที่ส่งข่าว"
เขาพึ่งจะพูดกับนิชคุณไปเมื่อเช้าหยกๆ สงสัยไม่เข้าหู สายตาริษยาบังตา แทคยอนก็เหลือเกินทำเหมือนกำลังตีตนออกห่างไปหาฝ่ายพี่ สงสัยคงต้องถึงตกเลือดยางออกกันนิดหน่อย
นิชคุณกับอูยองกลับเข้าบริษัทมาในตอนบ่ายแล้วก็แยกไปทำงานกัน
คนแฝดพี่เข้ามาในห้องปิดประตู นิคคุณไปยืนซ่อนตัวอยู่หลังประตูก็เดินมาจับหัวคนพี่จากด้านหลังแล้วชนเข้ากับกำแพงอย่างแรง นิชคุณที่ยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็เกิดอาการตกใจเซตามแรงมือ หน้าผากกระแทกเข้าอย่างจังเต็มๆ ทำให้หน้าผากมนกลมๆ เป็นรอยแดงใหญ่ตรงเหม่งพอดี
"โอยะ" นิชคุณทรุดกับพื้นทันที นิคคุณตามมาจิกผมแล้วกดใบหน้าสวยๆ ของพี่ชายแนบกับฝาผนัง
"กูบอกแล้วใช่มั้ย ว่าอย่ายุ่งกับผัวกู" นิคคุณกัดฟันกรอดพูด
"โอ้ยะ นิคคุณ! นายทำฉันเจ็บน่ะ"
"เจ็บได้สิดีจะได้จำ ฉันชักริษยานายแล้วสิ ฉันนี่...คิดผิดน่ะ ที่มีพี่ชาย ตอนแรกๆ ฉันก็ดีใจเนื้อเต้นเมื่อรู้ว่าตัวเองมีพี่น้องหลงเหลืออยู่กับเขา แต่ตอนนี้ฉันคิดผิดที่ดันมีพี่หน้ามีตาเหมือนกัน"
"โอ้ย! นิคคุณ" นิคคุณกำผมนิชคุณแน่นมือ นิชคุณถึงกับจับมือคนน้องเอาไว้แล้วก็อยากให้ปล่อยมือออก ไม่งั้นผมเขาต้องถูกถลกแน่ คนร่างโปร่งกัดริมฝีปากข่มความเจ็บ
"อย่ายุ่งกับผัวฉันอีก จำเอาไว้!" นิคคุณกระแทกศรีษะของนิชคุณเข้ากำแพงอีกครั้งก่อนจะปล่อย
"โอ้ย"
ไม่น่าเลย มีเรื่องอีกจนได้ วันนี้เขามีแต่เรื่องเข้ามาเจ็บตัวถึงสองครั้ง
นิชคุณนั่งเจ็บใจตัวเอง ไม่ได้คิดจริงๆ ว่าจะยุ่งกับคนรักของน้องชาย มันไม่ได้มีอยในสมองของเขาแล้วก็ไม่ได้ชอบแทคยอนอะไรนั่นเลย ตัวเองค่อยๆ พยุงตัวลุกขึ้นยันกำแพงไต่ขึ้นมา หันมองน้องชายที่ทำตัวเป็นสนใจนั่งทำงานอยู่บนโต๊ะ
เขาทำงานไม่ได้แล้ววันนี้
คนร่างโปร่งเดินตัวสั่นออกจากห้องทำงานออกไป พยายามทำตัวหลบไม่ให้คนอื่นเห็น แต่ไม่ทันเสียแล้วเมื่ออูยองเดินมาเจอเข้า คนแก้มอูมรีบพยุงนิชคุณไปที่ห้องทำงานของเขา
"มันเกิดอะไรขึ้นครับทำไมคุณถึงเป็นแบบนี้" อูยองถาม นิชคุณไม่ตอบเขาหันหน้าหนีที่จะตอบ
อูยองเดาจากอาการสีหน้า ต้องเป็นฝีมือนิคคุณ คงจะมีสายสปายไปรายงานอะไรบางอย่างเข้าไว้ นิชคุณเลยถึงต้องเจ็บตัวแบบนี้
"คุณนิคคุณนี่ใจร้ายมาก ผมต้องรายงานท่านประธานใหญ่ให้ทราบ"
"อย่าน่ะ!" นิชคุณตาโต เขาไม่อยากให้เกิดเรื่องใหญ่ขึ้น
คนร่างโปร่งขอร้องอูยองเอาไว้ อูยองไม่พอใจแต่ก็ตามใจนิชคุณ แล้วหายามารักษาบนแผลใบหน้าและที่หน้าผากกลมให้ และอาสาจะไปส่งที่บ้านแต่ก็โดนบ่ายเบี่ยง เขาจึงจำใจปล่อยให้นิชคุณกลับไปคนเดียวทั้งที่เป็นห่วง
อูยองไม่พอใจ นิคคุณทำกันเกินไป ถึงขั้นทำร้ายร่างกายกัน หากจะโทรไปรายงานผู้เป็นใหญ่ของบริษัทเดี๋ยวจะมีเรื่องกันอีกไม่รู้จบ จะเป็นที่บ้านนิคคุณต้องเอาเรื่องอีกแน่ ไม่ต้องอีกแน่หรอก...มันแน่นอนที่นิคคุณจะต้องหาโอกาสหาเรื่องได้อีก
แล้วเขาจะปกป้องนิชคุณยังไง ทางที่ดีที่สุดที่เขาคิดได้คือให้นิชคุณมาทำงานที่ห้องของเขาดีกว่าจะได้ปลอดภัยจากเงื้อมมือนิคคุณ
นิชคุณออกจากห้องไปแล้ว นิคคุณกำปากกาในมือจนแน่นแล้วหักด้ามมันทั้งสองมือ
จิตใจแค้น... แค้นพี่ชายที่หน้าตาเหมือนเขานั่นเหรอ หรือแค้นแทคยอน...ที่กำลังตีจากห่างตนไปสนคนพี่กันแน่
หรือ...
...ริษยาทั้งสองคน...
ไม่ ฉันไม่ได้แค้นแทคยอน ฉันริษยาไอ้นิชคุณต่างหากหล่ะ ที่แทคยอนกำลังหันไปสนใจมันแทนฉัน
ฉันโมโหแทคยอนต่างหาก ที่ชอบทึกทักนิชคุณเป็นฉันอยู่เรื่อย
ใช่ ... ฉันริษยานิชคุณ ...
"โธ่เว๊ย!" แล้วปาปากกาลงพื้น
..
..
นิชคุณขับรถไปก็คิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นตั้งแต่รู้จักกับครอบครัวของตนที่ยังมีอยู่ ไม่รู้เขาควรจะเสียใจดีมั้ยที่เข้าไปในตระกูลหรเวชกุล
ขณะที่กำลังมัวคิดเพลินอยู่ รถยนต์ที่ขับสวนทางมากำลังจะชนในระยะเกือบชิด เพราะตนเบี่ยงเลนทางไปอีกเลนหนึ่งโดยไม่ได้สนทาง เขาบีบแตรรถเป็นเสียงสัญญาณจึงสะดุ้งโหยงตกใจตื่นจากภวังค์ รีบหักหลบรถมาทางที่ตนขับได้ทันเสีย
เขาเกือบตายแล้วมั้ยหล่ะ ถอนหายใจเฮือกใหญ่
พอดีข้างทางเป็นทางริมน้ำจึงจอดเทียบ ลงมาสูดอากาศเข้าปอด เดินไปที่ริมแม่น้ำเล็กๆ แล้วเกาะราวส่องเงาที่น้ำ แผลที่หน้าผากและแก้ม เป็นฝีมือจากคนที่หน้าตาเหมือนกันแต่นิสัยดันไม่เหมือนกัน
เขาจะทำอย่างไรต่อไปดี เขาเริ่มกลัวนิคคุณ ทั้งที่ตนไม่เคยคิดร้ายกับในครอบครัวเลยด้วยซ้ำ แม้แต่คนนอกอย่างเพื่อนก็เช่นเคย เขาชอบจะเป็นมิตรมากกว่าศัตรู
"นิชคุณ"
นิชคุณหันหน้าตามเสียงเรียกแล้วตกใจ นายแทคยอนอีกแล้วเหรอ
โอ้ย นายหน้าแมวนี้อีกแล้ว ไอ้ตัวปัญหาที่ทำให้เขามีเรื่องกับนิคคุณมาหมาดๆ หันหน้าไปมาเพื่อหาทางหนี ก้าวเท้าไปตรงนี้
แทคยอนไม่รอให้เลิกงาน คนตัวเข้มกำลังหวั่นไหวความรู้สึกให้กับนิชคุณ เขาขับรถเพื่อจะมารอดูคนร่างโปร่ง เพียงแค่เห็นหน้าก็ยังดี แต่ไม่คิดว่าขับรถมาจะมาเจออยู่ริมทางใกล้แม่น้ำสายเล็กๆ
เขาตื่นเต้นจนยิ้มแป้น ทันทีที่เขาลงมาตอนแรกไม่แน่ใจว่าจะใช่นิชคุณหรือเปล่าจึงทักออกไปก่อน พอคนที่เขาทักหันมากลับเป็นนิชคุณจริงๆ ด้วย
นิชคุณหันมาเขาต้องใจบนแผลที่ใบหน้าและหน้าผากกลมๆ เขาหุบยิ้ม คนร่างโปร่งมองทางซ้ายขวาก่อนจะเดินหนี เขารีบเข้าไปคว้าข้อมือเอาไว้ซะก่อน
"นิชคุณ มันเกิดอะไรขึ้น... หน้าผากนาย"
"อย่า... ปล่อยมือฉัน เพราะนาย..ทำให้ฉันเป็นแบบนี้" แทคยอนขมวดคิ้ว เขาเนี่ยน่ะ ทำให้นิชคุณเป็นแบบนี้
"เรื่องอะไร?" เขาถาม นิชคุณแกะมือหนา แต่ยากเพราะมือนั้นกำรอบซะมิดข้อแน่น
"ก็นิคคุณไปเห็นฉันกับนายอยู่ด้วยกัน เขาก็เลยหึงแล้วทำร้ายฉันนี่ไง แทคยอน..ปล่อยมือฉัน" นิชคุณเริ่มโกรธ
"นิคคุณเห็นเราอยู่ด้วยกัน ที่ไหน.. หรือจะเป็นที่ห้าง"
"ประมาณนั้นแหละ แล้วก็ปล่อยมือด้วย..เจ็บ!" แทคยอนไม่ปล่อย
นิคคุณจะไปเห็นเขาได้ยังไง ตามเขาไปเหรอ...หรือตามนิชคุณกัน เขาถอนหายใจ มองเหม่งกลมๆ และที่แก้ม
นิคคุณทำกันเกินไป แทคยอนมองคนตรงหน้าที่กำลังพยายามดิ้นรนแกะมือเขาออก เขาไม่อยากเป็นตัวปัญหาสำหรับนิชคุณ หากเขาตัดสินใจตอนนี้
"ฉันชอบนาย"
นิชคุณชะงักกึกหยุดมือแกะไอ้มือเหนียวๆ มองหน้าคนพูดเมื่อกี้
"นายว่าไงนะ"
"ฉันชอบนาย"
แทคยอนดึงนิชคุณเข้ามากอดแล้วฉกจูบปากสีแดงๆ อวบอิ่ม
"อื้อ!"
คนร่างโปร่งที่อยู่ในอ้อมกอด ทุบและตีที่ไหล่หนาเพื่อให้ปล่อยตนเอง
แทคยอนบดเคล้าจูบ กำลังสูบจิตวิญญาณคนในอ้อมกอด แต่แล้วจู่ๆ ร่างที่ตนกอดจูบอยู่ก็หยุดปฏิกิริยาโต้ตอบเสียดื้อ ผละจูบออกจึงได้รู้ว่านิชคุณเป็นลมหมดสติ
"คุณ!"
แทคยอนรวบร่างโปร่งเอาไว้เมื่อเกือบร่วง คงเพลียมาเพราะถูกจากการทำร้ายร่างกาย อุ้มขึ้นแล้วพาไปยังรถยนต์ของตน เปิดประตูด้วยทุลักมือข้างหนึ่งที่อุ้ม แล้ววางคนสลบที่ด้านหน้าใกล้กับคนขับ เอนเอียงศรีษะเล็กใกล้กับคาดเบลล์
โธ่เอ๋ย ไม่น่าเลยนิชคุณ มาเจอครอบครัวนิคคุณ
แทคยอนมองหน้าสวยที่หลับหมดสติ นิชคุณอยู่กับเขาตอนนี้ เขานั่งลงที่วางขาในรถตรงประตูที่นิชคุณนั่ง เอาแขนเกยกับขาร่างโปร่งแล้วก็ยิ้มปากบางเส้นตรง
.... ทำไมนายไม่เป็นนิคคุณซะเลยน่ะ จะได้ไม่มีปัญหา
.... พวกนายมันเหมือนกันจริงๆ ให้ตายซิ
แทคยอนวางมือของตนทับหลังมือบางข้างหนึ่งของนิชคุณ แล้วอีกข้างขึ้นลูบแก้มที่ช้ำและที่หน้าผากและก็ถอนใจ
หลังจากนั้นแทคยอนเริ่มบ่ายเบี่ยงที่จะพบนิคคุณ เอนเอียงหัวใจไปหาแฝดคนพี่
นิคคุณถึงกับโมโห...นึกกับตัวเองอีก ทำกับคนร่างใหญ่เกินไปหรือเปล่า จึงหาโอกาสที่จะเจอแทคยอนให้ได้ ไปดักรอที่ทำงานก็แล้ว แต่เหมือนกับจะรู้ล่วงหน้าว่าเขามา ต้องเป็นไอ้พนักงานในบริษัทที่เป็นสปายแล้วเอาไปรายงาน รู้สึกเจ็บใจจนหน้าอายต่อพนักงานสิบกว่าคนพากันจ้องเขาเหมือนคนปัญญาอ่อน
จิตใจของเขาเป็นเดือด นิคคุณออกจากบริษัทไปแล้วแทคยอนถึงได้ออกมาจากที่หลบซ่อนได้ ส่ายหน้าเล็กน้อย
"ฉันขอโทษที่ต้องทำแบบนี้"
แทคยอนพยายามที่จะเจอนิชคุณ ส่วนนิชคุณก็พยายามหลบหลีกที่จะพบชายหนุ่มใหญ่ ต่างคนต่างพากันหนีหน้า ส่วนอีกคนก็พยายามที่จะเจออีกฝ่ายให้ได้
"โธ่เว้ย แทคยอน" นิคคุณสบถหัวเสีย
แต่แล้วในสมองจู่ๆ นึกวิธีที่จะทำให้แทคยอนออกมาพบตนได้
นิคคุณพยายามแกล้งนิชคุณให้มากขึ้นเรื่อยๆ เขารู้แล้วว่าเพราะอะไรทำไมแทคยอนถึงตีตนออกห่าง ต้องขอบใจสายสปายคนหนึ่งของเขาและบริษัทแทคยอน สาเหตุเป็นเพราะไอ้นิชคุณนี่เอง
... เพราะแก ทำให้แทคยอนเลิกรักฉัน อย่าหวังว่าจะสมหวัง เป็นแฝดพี่ก็เถอะ ...
อูยอง เขาอุตส่าห์นำนิชคุณออกมาห้องทำงานนั่นแล้ว แต่นิคคุณดูยังไม่เลิกราวีหยุดรังแกพี่ชายตนเอง จะเอาเรื่องคนน้องแฝดทีไรนิชคุณเป็นต้องยื้อไม่ให้เขาไปจัดการตัวร้าย
"คุณคุณครับ ไม่ได้น่ะครับ... ทำอย่างนี้คุณนิคคุณก็จะยิ่งแกล้งคุณไปเรื่อยๆ น่ะครับ แล้วจะได้ใจอีก"
"เถอะ ฉันขอร้อง"
"คุณไม่ใช่พระเอกในหนังน่ะครับ"
"ก็เพราะฉันไม่ใช่ไง ฉันเคยพูดและบอกเขาไปแล้วว่าฉันไม่ได้คิดอะไรกับแทคยอนจริงๆ ฉันไม่ได้ชอบผู้ชายด้วยกันน่ะ" เสียงดังฟังชัด
อูยองอึ้งแล้วก็เงียบครู่หนึ่ง นิชคุณไม่ได้ชอบผู้ชาย เขาก็หมดสิทธิ์ สิทธิ์ที่สักวันนิชคุณจะลองหันมาเปลี่ยนใจมองคนใกล้ตัวอย่างเขาบ้าง เขาตกหลุมรักคนร่างโปร่งเข้าแล้วต่างหาก
ไม่เป็นไร เป็นเพื่อนกันก็ได้นี่... จะยากอะไร
แต่เรื่องที่คนร่างโปร่งถูกทำร้ายนี่สิ เป็นเรื่องแน่ มีวิธีไหนที่เขาจะช่วยได้น่ะ
พลันสมองนึกถึงแทคยอนขึ้นมา ใช่สิ...สองคนนั้นเป็นแฟนกัน เป็นแฟนกันประสาอะไร
อูยองขอตัวไปโทรศัพท์ด้านนอกโทรถึงแทคยอนนี่แหละ
"คุณแทคยอน คุณช่วยไปพูดกับคุณนิคคุณได้มั้ย ว่าให้เลิกแกล้งคุณนิชคุณเสียที"
"เดี๋ยวๆ อูยอง มันเรื่องอะไรที่โทรมา ฉันไม่เข้าใจนายพูดเรื่องอะไร"
"พวกคุณสองคนเป็นแฟนภาษาอะไร คุณไม่รู้เรื่องนิคคุณเลยเหรอ ตั้งแต่งานวันเกิดฝาแฝด คุณนิคคุณเอาแต่คอยแกล้งนิชคุณจนเป็นแผลฟกช้ำดำเขียวหมดแล้ว"
"อะไรน่ะ นิชคุณโดนนิคคุณแกล้งอีกแล้วงั้นเหรอ"
"ก็ใช่น่ะสิ" อูยองของขึ้นเล็กน้อยตอบแล้วก็ขมวดคิ้ว เหมือนแทคยอนรู้ว่านิชคุณถูกทำร้ายมาแล้ว
"เหมือนคุณรู้ว่านิชคุณถูกทำร้ายมาก่อน" อีกฝั่งจากโทรศัพท์ถอนหายใจจนอูยองได้ยิน
"ใช่ ฉันเจอนิชคุณคราวที่แล้ว วันที่เขาโดนรังแกครั้งแรก ฉันไม่นึก...นิคคุณจะร้ายกาจได้ถึงเพียงนี้"
แทคยอนขรึมทันที เห็นทีเขาต้องคุยกับนิคคุณให้รู้เรื่อง
เขาไม่ได้บอกนิคคุณให้รู้ล่วงหน้า ไปถึงบริษัทคนตัวเล็ก แล้วได้พบกับนิชคุณก่อน
"นิชคุณ" ชายหนุ่มหยั่งใจ คนนี้คือนิชคุณแน่นอนไม่งั้นจะเดินหลบหนีหน้าเขาทำไมเลยเดินตามก้น พอถึงตัวจึงรีบตะครุบข้อมือบางทันให้หันหน้าเจอกัน "นิชคุณ เดี๋ยวสิ"
"ปล่อย" คนร่างบางพยายามฉุดข้อมือกลับ
"คุยกันก่อน ฉันขอโทษ!"
นิชคุณหยุดชะงักแล้วมองหน้าคนตัวใหญ่ เผยแผลฟกช้ำดำเขียวชัดเจนบนใบหน้าให้แทคยอนได้เห็น
"หน้านาย นี่...นิคคุณทำกับนายขนาดนี้เลยเหรอ" แทคยอนเข้าไปใกล้แล้วหวังเอานิ้วแตะที่แผล แต่นิชคุณกลับหลบมือหนาได้ทัน มือหนาค้างอากาศ
"แทคยอน ฉันขอร้อง...หยุดยุ่งเรื่องของฉันเถอะ ฉันเคยบอกแล้วนี่"
แทคยอนหน้าหมองทันที ปล่อยข้อมือบางไป
ชายหนุ่มเข้าพบนิคคุณ ทันทีที่แฝดคนน้องเห็นก็รีบเข้าไปหาหมายจะกอดคนร่างใหญ่ แต่แทคยอนไวตัวทันก้าวหลบกอด นิคคุณหน้าเจื่อนทันตาเห็น
"แทค"
"นายมันจิตใจดำนิคคุณ นายทำกับพี่ชายนายได้ยังไงกัน ถึงขั้นตกเลือดยางออก ต่อไปนายจะไม่ฆ่าเขาเหรอ" แทคยอนต่อว่า
พูดถึงนิชคุณ นิคคุณก็เชิดคอขึ้นทันที
"นายปกป้องมัน ฉันรู้น่ะ...แทคกำลังสนใจมันน่ะ"
"หึ แล้วถ้าฉันบอกว่าใช่หล่ะ"
"แทคยอน! ยอมรับแล้วสิ ว่านายชอบมันจริงๆด้วย"
"นายน่าจะใจเย็นกว่านี้น่ะ เมื่อก่อนดูเป็นคนน่ารัก เดี๋ยวนี้อิจฉาไม่เข้าเรื่อง"
"ใช่ ที่ฉันอิจฉาก็เพราะใคร ไม่ใช่แทคหรอกเหรอ ที่ตึงตังฉันกับไอ้นิชคุณสลับกัน"
"ก็แล้วจะให้ฉันทำยังไง นายสองคนเหมือนกันเกินไป"
"ก็เพราะอย่างนี้ไง"
สองคนทะเลาะกันในห้องทำให้คนยืนอยู่ข้างนอกได้ยินกันที่เดินผ่าน
แทคยอนรู้ว่าเขาสับสนเรื่องสองพี่น้องฝาแฝด ไม่อยากทะเลาะกับนิคคุณให้มากความจึงออกมาจากบริษัท
พศวัตได้ยินเข้าถึงหู หนาหูมาถึงตนจึงเรียกนิคคุณมาอบรม นิคคุณก็ไม่พอใจเท่าไหร่ที่ดูทุกคนจะปกป้องไอ้นิชคุณ
"เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้" พูดกับตัวเองเบาๆ
To be continue...
จุดสุดท้ายของนิคคุณ
...........
สงสารนิชคุณจัง งานนี้ต้องมีบาดเจ็บล้มตายกันไปข้างแน่ๆ พิษรักแรงหึงมันร้ายแรงนัก
ตอบลบ