Love of Passion Cobra (เมียงู) ตอนที่ 3

หลังจากที่หลงเข้าป่าไปในวันนั้น  ทำเอานิชคุณโดนพ่อและแม่ห้ามเข้าป่าไปอีกนาน  เพราะหลังจากในวันเดียวกันนพิษไข้ก็เล่นงาน  เล่นซะนอนซมหยอดข้าวต้มไปหลายวัน  ฟื้นฟูสภาพร่างกายให้แข็งแรง

เมื่อกลับมาร่าเริงได้ใหม่อีกครั้ง  สิ่งที่ทำเอานิชคุณยืนนิ่ง  กระเป๋าแพ็คใบใหญ่สองใบวางคู่กัน

"ไปอยู่กับคุณปู่คุณย่าที่กรุงเทพ  ปิดเทอมค่อยกลับมาเที่ยว  ถ้าทำตามคำสั่งที่พ่อกับแม่วางกฏไว้  ช่วงปิดเทอมจะกลับมาเข้าป่ากับพ่อแม่ไม่ห้าม"

นิชคุณหน้าสลดลงในพริบตา  ข้อเสนอของแม่น่าทำตามอยู่แล้ว  แต่นี่ต้องไปอยู่ไกลถึงกรุงเทพ  อดจะคิดถึงสัตว์เลี้ยงตัวใหม่ที่จะเพิ่งได้รับมิตรภาพไม่ได้

"ครับ"  นิชคุณยอมรับคำ

จากนั้นมาเด็กหนุ่มก็ได้ย้ายไปอยู่กรุงเทพมหานครกับคุณปู่คุณย่าของเค้า  ร่ำเรียนหนังสือให้ได้ความรู้สูงๆ ปิดเทอมก็ได้กลับมาเที่ยวที่บ้านเกิด ได้เข้าป่าไปสำรวจลาดตระเวนกับพ่อของเค้าอย่างที่แม่อนุญาติ

ฟ่อ

สายตากลมโตสีนิลของมนุษย์บวกกับใบหน้ารูปเรียวไข่หวานราวกับผู้หญิงและดวงตากลมเล็กอาฆาตที่จ้องประสานสายตากันแบบไม่กระพริบ  

ฟ่อ

เสียงขู่ฟ่อๆนี้นิชคุณจำได้ไม่เคยลืมตั้งแต่เกิดมาจนโตกลายเป็นหนุ่มนักศึกษาเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว  จวบจนหลายปีที่ผ่านมา  เจ้ามนุษย์ที่กล้าท้าทายอำนาจงูเห่าใหญ่ตัวดำเขื่องมะเมื่อม  นิชคุณกล้าที่จะท้าทายมันมาถึงทุกวันนี้

ชายหนุ่มหน้าหวานนี้จะไม่มีทางรู้เด็ดขาดเลยว่าครั้งหนึ่งเกือบเป็นอาหารงูเห่า

นิชคุณผุดยิ้มมุมปาก  ช่างเป็นยิ้มที่ร้ายกาจมากพอๆกับพิษของงูเห่า  ไม่ว่าใครหน้าไหนยอมสยบหุบยิ้มของตนกันไปแทบทุกราย  ไม่เว้นแม้แต่เพศชายเดียวกัน  ต้องยอมยกให้นิชคุณเป็นที่หนึ่ง  เดือนคณะยิ้มที่สวยงามมาก  

ฟ่อ

งูเห่าตัวใหญ่พุ่งกระโจนเข้าหานิชคุณตวัดลำตัวพันโอบรัดรอบกาย

"คึคึคึคึคึ"  นิชคุณหัวเราะ  ไม่ได้กลัวงูจะฉกกัด

มันเลื้อยขึ้นมาแล้วชูคอหน้าเทียบกัน แล้วก็ทุยหัวบานๆไล้ไปกับแก้มขาวเนียนอย่างกับสุนัขเชื่องตัวหนึ่ง

ฟ่อ

"คิดถึงพี่งูเห่าเหมือนกัน"  นิชคุณลูบหัวเล็กๆ บานๆ  

ฟ่อ

"คุณณณ...นายอยู่ไหนหน่ะ!"  เสียงมนุษย์  เจ้างูเห่าหันขว้างแล้วมองหน้านิชคุณ  

นิชคุณเร่าเรียนรู้อาการงูเห่าหลังจากที่คลุกกับมันมาหลายปี  ในมหาวิทยาลัยชายหนุ่มก็เลือกเรียนคณะเกี่ยวกับอนุรักษ์สัตว์ป่าและธรรมชาติ  เพราะตนตั้งใจแล้วว่าจะช่วยพ่อรักษาผืนป่าแห่งนี้ให้คงอยู่อย่างสมบูรณ์

ส่วนที่งูเห่าได้ยินเสียงนั้นคือเพื่อนของนิชคุณ ชานณวัติ (ชาน-นะ-วัด)  

"เพื่อน"

งูเห่าหายใจฟึดฟัดแสดงอาการไม่พอใจ  นิชคุณพอรู้อาการหวงตนเองของงูเห่าก็แย้มยิ้ม 'หวงเราเหรอเนี่ย' ชายหนุ่มพูดในใจ

"ฉัน...อุ"

เพี้ยะ

"อ่า...เจ็บน่ะ"  งูเห่าใช้หางของตนตีปากอิ่มๆ ของนิชคุณไม่ได้แรงอะไรนัก ไม่ให้ตะโกนเรียก  รู้อยู่ว่าหวงก็ยังไปสนใจใครคนอื่นที่ไม่ใช่ตน

ฟ่อ

นิชคุณกุมริมฝีปากแล้วก็มุ่ยปาก  เจ้ามนุษย์คงจะเจ็บจริงเลยใช้ลิ้นสองแฉกของมันเข้ามาเลียที่ริมฝีปากให้เพื่อง้อเป็นการขอโทษ  ชายหนุ่มอึ้งไม่คิดว่าจะโดนการสัมผัสงูเห่าจูบแบบนี้

พี่งูเห่าของนิชคุณตวัดหางเกี่ยวข้อมือขาวบางจูงให้ลุกขึ้น

ฟ่อ

"จะพาไปไหน"

'ตามมาเถอะน่ะ' 

"คูณณณณณ!!"

"แล้ว..."  เสียงของชานณวัติร้องก้องดังอยู่ใกล้ๆ

ฟ่ออ

งูเห่าไม่ต้องการให้ใครมายุ่มย่ามระหว่างพวกตนสอง  ฟ่อใส่สองสามรอบแล้วนิชคุณก็มัวแต่ลังเล  จูงลากตามแรงรั้งซะเลย  เจ้ามนุษย์เลยยอมจำนนพาเท้าเดินตามตนเลื้อยไป

ณัทธชาติเสียชีวิตจากการถูกยิง  โดยมีคนเข้ามาลักลอบถลอกถกหนังช้างไปค้าทำเครื่องประดับที่จีนในครั้งนั้น วันที่นิชคุณย้ายไปอยู่กับคุณปู่คุณย่าได้ไม่นาน  ตอนนั้นชายหนุ่มเสียใจมาก  หนอนในบ่อนไส้คือนายทักษ์คนสนิทของพ่อนั่นเอง  เป็นสายให้กับคนค้าหนังสัตว์  และก็ถูกจับได้ตอนนั้นด้วย  แล้วแม่ของเขายอมย้ายไปอยู่กับตนที่กรุงเทพ  แล้วให้มีนักสำรวจเข้ามาประจำการที่นี่ใหม่  และตอนนี้เค้าโตพอแล้วที่จะเข้ามาคุมที่นี่แทนพ่อตนเอง

ซ่าาาา!!!

ตูม!

"หึหึหึหึหึ"   

น้ำตกผากล้วยไม้ลำตะคองอยู่ห่างจากศูนย์นักท่องเที่ยว 7กิโลเมตร  ชายหนุ่มยอมเดินเท้ามาไกล  ไม่เพียงแค่นั้น...

เขาเตรียมอุปกรณ์การตั้งแคมป์มาด้วย เพื่อค้างอ้างแรมในป่าติดน้ำตก  แอบขอโทษเพื่อนในใจ  แล้วคิดว่ากลับไปค่อยไถ่โทษชานณวัฒิแล้วกัน

นิชคุณแหวกว่ายน้ำในลำธารด้วยความสดชื่น  ไม่แพ้พี่งูเห่าเช่นกัน  ดำผุดเล่นน้ำรอบใกล้ๆ เจ้ามนุษย์ที่ตนหวงแหนอย่างกับหวงไข่ที่กก  เข้ามาคลอเคลียพันรอบกายไม่ให้รัดมากจนเกินไปนัก  ชายหนุ่มจะได้ไม่หนักและว่ายน้ำได้สะดวกขึ้น  แล้วก็ปล่อยเล่นน้ำของตนไปบ้าง

กลางคืนก็นอนรอบกองไฟดูดาว  

"คืนนี้ดาวสวยน่ะ"  

ฟ่อ

งูเห่าซึ่งนอนขดวงกลมอยู่ใกล้ๆกัน  ชูคอขึ้นเล็กน้อยมองดาวนับพันดวงพากันส่องสว่างแข่งกัน

ไม่มีที่ไหนที่ดวงดาวจะทองสุกกะกาวได้ขนาดเท่าบ้านเราอีกแล้ว  เป็นคำพูดในใจของชายหนุ่ม

ในเต้นท์พี่งูเห่าตัวใหญ่  เข้าไปนอนในนั้นด้วยเมื่อนิชคุณคะยั้นคะยอ  ตื่นขึ้นมากลางดึก  มันไม่อยากเข้ามาเพราะกลัวจะเผลอทำอะไรเข้าที่ร้ายแรงออกไป

นิชคุณหลับสนิทเมื่อมันชูคอเผยอหน้าเข้าไปใกล้มอง  ตอนนี้เป็นช่วงฤดูผสมพันธ์มันต้องหาคู่   แต่ไม่มีงูเห่าตัวเมียที่ไหนจะให้ผสมพันธ์  มองหน้าเรียวไข่สวยหวานคนหลับ  

ค่อยๆ เลื้อยเข้าไปพันโอบรอบขายาวขาวๆ ข้างหนึ่งซึ่งโผล่ออกมาจากผ้าห่มจำเป็น  ก่อนจะเลื้อยไปหยุดอยู่หว่างขานิชคุณ  ร่นผ้าห่มให้ออกห่างนิดนึง  ชะโงกคอยาวของมันไปเทียบเท่าหน้าขาวๆ ก่อนจะเลียที่ริมฝีปากอวบอิ่มด้านบนคนหลับ  แล้วก็ค่อยๆ สอดลิ้นสองแฉกเข้าเลียซี่ฟันที่เรียงกันสวยๆ

ใกล้ๆกับส่วนหางนั้นตรงเกล็ดงู  ดุ้นงูยาวหรืออวัยวะเพศของมันแดงก่ำที่โผล่ออกมาจากเกล็ด สอดดุ้นยาวเข้าไปใต้ก้นโดยที่มีเนื้อผ้ากางเกงสวมกั้นอยู่  ชูคอกลับมาที่เดิม ก่อนที่เจ้างูเห่าตัวหื่นจะขยับดุ้นและตัวของมันช้าๆ เรื่อยๆ แล้วก็ค่อยเร็วขึ้น  

นิชคุณไม่รู้เลยว่ากำลังถูกงูเห่าร่วมรักอยู่  ดูเหมือนพี่งูเห่าจะหื่นมากและมีความสุข  ฟ่อเสียงเบาๆ คล้ายสุนัขเห่าหอนเป็นเนืองๆ ขยับลำตัวให้เร็วขึ้น  

นิชคุณรู้สึกถึงแรงขยับแปลกๆ ขมวดคิ้วมุ่นตัวเอง  ค่อยๆ ปรือตาขึ้นมาดู แต่ก็ไม่ทันเท่าพี่งูเห่าตัวเขื่อง  มันหยุดชะงักกึกรีบกระโดดถอยกลับไปนอนหลับที่เดิมทำเป็นไม่รู้เรื่อง

ชายหนุ่มผงกศรีษะขึ้นมาดูก็ไม่พบอะไรที่ผิดปกติ  ได้ยินแต่เสียงน้ำตกไหล  เสียงสิงสาราสัตว์มากมายเต็มไปหมด  แม้แต่เสียงจิงหรีดก็ร้องแข่งขันกับสัตว์พันธ์ชนิดอื่นๆ  มองพี่งูเห่านอนขดเป็นวงกลมใกล้กัน  ก็เห็นนอนหลับอย่างสงบสุข  เมื่อไม่มีอะไรก็เอนหัวลงนอนหลับตามเดิม

พอนิชคุณปิดตาหลับไปได้สักครู่  พี่งูเห่าก็ชูคอขึ้นหายใจฟึดฟัดด้วยอาการถูกขัดใจ  น้ำรักก็เลยไม่ได้ถูกปลดปล่อย

🐍🐍🐍  ....  😆😆

...........................................................