One sf: แฟนเก่า
"ทำไมจะไม่ได้หล่ะ นายอุตส่าห์รวบรวมความกล้าขอขนาดนี้ ยินดีคบเธอเป็นแฟนแล้วกัน" แทคยอนรับคำรักจากนิชคุณ
"จริงเหรอ นายยินดีเป็นแฟนฉันจริงเหรอ" นิชคุณปรับแว่นตาหนาๆ ให้เข้ากับจมูกโด่งรั้นของตัวเอง เขาดีใจจนเนื้อเต้น เมื่อผู้ชายคนที่ตนแอบชอบ ยอมรับเขาเป็นแฟนได้ง่ายขนาดนี้ ฉีกยิ้มกว้างจนเห็นฟันขาว
แทคยอนเผยยิ้มบาง นิชคุณไม่ได้สังเกตแขนข้างหนึ่งของเขาที่แอบแนบไปด้านหลังเล็กน้อย นิ้วชี้กับนิ้วกลางไขว้กันเหมือนกากบาท
...ใครเขาอยากจะเป็นแฟนนายกันนิชคุณ เนิร์ดขนาดนี้ ที่ฉันรับปากไปแบบนั้น ก็แค่อยากลองคบผู้ชายดูเท่านั้นเอง นายไม่ได้มีความหมายอะไรกับฉันหรอก... พูดในใจ
สองนักศึกษาคณะ'วิศวะ (วิศวกร) ตกลงเป็นแฟนกัน คนหนึ่งหนุ่มฮอตอีกคนหนึ่งหนุ่มธรรมด๊าธรรมดา ไม่ได้เป็นที่สนใจของนักศึกษาดีกรีดีเท่าไหร่
คนสองคนคบกัน ชายหนุ่มแทคยอนที่มีฐานะมั่งคั่งกว่านิชคุณ คนตัวบางก็รู้ดีว่าเขาน่ะ ฮอตขนาดไหน ใจกล้าขอเขาเป็นแฟนได้ขนาดนี้ก็ถือว่าเก่งแล้ว
นักศึกษาสาวๆ พากันกินแห้วเป็นแถว แต่บางรายไม่ได้สนใจที่ชายหนุ่มจะลองหันไปกินกันเอง กลับแอบคบซ้อนกันซะอีกโดยที่นิชคุณไม่รู้ตัว
จนกระทั่ง... 6เดือนผ่านไป
"แทค ขอร้อง... ทำไมทำกันแบบนี้"
นิชคุณจับไก๋แทคยอนได้แล้ว ว่าแฟนตัวเองไม่ได้จริงใจกับตน นักศึกษาหนุ่มใหญ่ถึงกับหนีบผู้หญิงมาควงกันต่อหน้าคนตัวเล็กจะๆ นิชคุณถึงกับเสียใจหนัก
"ฮึฮึฮึฮึ ดูสารรูปนายก่อนดีกว่ามั้ย เซอร์.. เนิร์ดบ้านๆ แบบนาย ใครเขาอยากคบเป็นแฟน เอาเป็นว่า...เราจบกันตรงนี้นะแฟนเก่า.. ไปกันเถอะ เราไปหาที่เจริญหูเจริญตากันดีกว่า"
"ไปค่ะ"
แทคยอนโอบไหล่สาวน้อยหน้าตาจิ้มลิ้ม เย้ยหน้านิชคุณแล้วเดินจากไปโดยไม่เหลียวหลังกลับมามอง
นิชคุณรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ ที่ชายคนรักทำกันขนาดนี้ แอบไปมีสัมพันธ์กับสาวๆ โดยไม่ได้รู้สึกอะไร เศร้าใจกับตัวเองจนน้ำตานองหน้า
คนตัวเล็กถอดแว่นหนาออก เผยโฉมหน้าสวยที่แทคยอนยังไม่เคยได้เห็นตัวตนที่แท้จริง
ที่แทคยอนไม่ได้เห็น ก็เพราะว่าคนตัวใหญ่ไม่เคยได้มีเวลาอยู่กับเขาได้นานถึงครึ่งวันน่ะสิ
"ฮึก แทคยอน ทำไม..."
นิชคุณหน้าก้มมองพื้นหลบน้ำตาไม่ให้ใครเห็น บริเวณที่พวกเขาคุยกัน จึงเป็นที่ไม่มีนักศึกษาพลุ่กพล่านนัก แต่นิชคุณก็ไม่อยากให้ใครเห็นอยู่ดี
"พี่ว่าปล่อยมันไปเถอะ คนไม่รักดีอย่างมัน จะไปรู้อะไร.. มันน่ะเจ้าชู้จะตาย คบใครได้ไม่นานมันก็ต้องทิ้งอีกนั้นแหละ พี่ว่าอย่าไปรั้งเขาหรือยึดติดให้มากดีกว่า"
นักศึกษารุ่นพี่ปี 4 ไม่รู้โผล่มาจากไหน ออกมาจากมุมหนึ่งที่คนร่างบางไม่เห็น
จองจินมาทำธุระแถวนี้แล้วก็ทำธุระกิจเล็กห้องสุขาที่ใกล้ที่สุด เดินออกมาทันมาได้ยินสองคนคุยกัน รู้จักแทคยอนเพราะเป็นเดือนมหาลัยเช่นเดียวกัน เดินช้าๆ เข้าไปหานิชคุณใกล้ๆ
นิชคุณผงกหน้าขึ้นมองรุ่นพี่ที่ไม่รู้จัก เดินมาหยุดตรงหน้าตนห่างกันไม่กี่เซนต์ พี่คนตัวสูงคนนั้นยกนิ้วโป้ง ไล่น้ำตาออกจากแก้มใสๆ นั้นให้ แล้วเอาแว่นตาที่ตัวบางถืออยู่กับมือขึ้นมาใส่ให้ ปิดบังโฉมงามที่เขาเพิ่งจะพบเห็นความสวยงามอยู่ตรงหน้า
.............
(ต่อ)
..
"เฮ้ย มึงเลิกกับนิชคุณแล้วจริงๆ งั้นดิ"
"อืม"
"เฮ้ย ไอ้เชี่ย..หึหึ มึงนี่เจ้าชู้ไม่เลือกหน้าจริงๆ เลยว่ะ"
"กูก็แค่ลองคบเหมือนอย่างที่มึงคบอูยองไงว่ะ"
"แต่คนนี้กูชอบจริงรักจริง กูไม่ได้เล่นๆ เหมือนมึงทุกรายที่ผ่านๆ มาน่ะเว้ย"
"มึงก็รู้กูเป็นคนยังไง" แทคยอนยักไหล่ ช่างเขาสิ
นิชคุณไม่ได้เรื่องอะไรเลย จืดชืดชะมัด ขนาดตนขอมีความสัมพันธ์ด้วยมัวแต่บิดตัวเขินอายไม่รู้กี่รอบ พอเริ่มจริงเข้าก็บ้าจี้ไม่รู้อะไรนักหนา มันก็เลยเสียอารมณ์น่ะซี้
ไอ้ซูก็รู้ ว่าเขาเจ้าชู้อยู่แล้ว และมันก็ธรรมดาของคนฮอตกายฮอตแม๊นนน... คนเป็นเดือนของมหาลัยก็อย่างนี้แหละน่ะ ต้องพยายามโปรยเสน่ห์เข้าไว้
วันต่อมา มีคนเห็นนิชคุณไปกับรุ่นพี่เดือนมหาลัยจองจิน ก็มีคนเอามาเล่าให้จุนซูฟัง จุนซูก็นำเอามาเล่าให้แทคยอนฟังต่อ
"ฮึฮึฮึฮึฮึ สงสัยคงจะถนัดจับดาวว่ะ"
"หึ? ดาวอะไรว่ะกูงง"
"ก็ดาวใหญ่ไง มึงไม่รู้ความเหมยก็ช่างมรึง"
แทคยอนหันไปสนใจสาวอีกคนใหม่ที่เขาควงวันนี้ ส่วนอีกคนเขาได้บอกเลิกไปเป็นที่เรียบร้อยหลังจากเสร็จธุระกิจส่วนตั๊วส่วนตัวตั้งแต่เมื่อวาน ก่อนเธอจะร้องไห้กระซิกกลับบ้าน
...ให้ตายเถอะหว๊าาาา... ไอ้แทคเอ้ย กูหละอยากเห็นมึงอกหักที่สุด กูอยากจะรู้นัก จะมีสาวคนไหนกล้าหักอกมึงได้ เอาให้ดังจนมึงไม่เป็นผู้เป็นคนเลยคอยดู แล้ววันนั้น...กูจะ จะ จะ จะอะไรดีหว่า เออ.. อะไรก็ได้ว่ะ สาาาธุ...เพี้ยง!...
จุนซูอธิษฐานเสร็จแล้วก็ไหว้มือท่วมหัว
นิชคุณเดินผ่านมากับจองจิน ในสภาพที่หนุ่มเดือนมหาลัยอีกคนโอบไหล่คนตัวบาง เดินคุยกระหนุงกระหนิงกันสองคน ผ่านแทคยอนที่กำลังรับขนมเข้าปากจากสาวข้างกาย และจุนซูที่กำลังไหว้มือท่วมหัวเสร็จพอดี เดินผ่านเลยไปเหมือนกับไม่มีคนสองคนที่กำลังมองพวกเขาตามหลังอยู่
แทคยอนเห็นยักไหล่ เรื่องของนิชคุณ จะจับดาวเดือนดาวเด่นคนไหนก็เอาไปเถอะ เขารู้แล้วตอนนี้คนร่างบางเป็นอย่างไร
จากวันเป็นอาทิตย์ นายแทคยอนเดือนมหาลัยก็ยังคงควงสาวสวยๆ เป็นว่าเล่น
ส่วนนิชคุณก็ควงอยู่กับหนุ่มฮอตรุ่นพี่จองจินต่อไป แต่เรื่องข่าวนิชคุณกับหนุ่มคนใหม่ ยังเป็นที่โจทย์ขันกันในขณะนี้ ยังลือหูไปทั่วคณะและเกือบทั่วมหาลัย
ที่ว่า ...สองคนนี้ไม่คู่ควรกันเลย บางคน ...นิชคุณใฝ่สูง อีกบางราย ...ไม่รู้จักเจียมตัวบ้างเล้ย
จนเรื่องหนาหูเข้ามาถึงตัว สองคนนั้นกลับไม่ได้สะทกสะท้านอะไรกับเรื่องที่เล่าต่อๆ กันไป
เป็นเดือน จองจินกับนิชคุณก็ยังเดินผ่านเลยแทคยอนอยู่เรื่อยๆ ให้ไอ้คนที่เคยทิ้งตนได้เห็นและได้รู้ว่า กูยังอยู่ดีมีสุข มีความสุขกว่ามึงเป็นไหนๆ
แทคยอนไม่ได้สนใจที่สองคนนั้นจะเดินเลยไปที่ไหน อยากจะผ่านเขาก็ผ่านไปสิ เพราะเขาก็เลิกกับนิชคุณเป็นเดือนแล้วนี้ แล้วตัวเองก็ยังมีความสุขดีกับการควงสาวๆ สวยๆ คนไหนถูกใจก็จีบเลย พอจีบติดแล้วจะอย่างไรต่อมันก็เรื่องของเขา
"อูยองว่านิชคุณดูแปลกๆ ไปนะ" อูยองคนแก้มอูม แฟนไอ้หมีแพนด้าจุนซูเอ่ยขึ้น เมื่อเห็นนิชคุณกับจองจินนั่งจีบกันอย่างมีความสุข ซึ่งระยะห่างที่พวกเขาจู้จี้กันอยู่ หากกันเกือบ 20เมตร มีกอดมีจักจี้หยอกล้อกันเล่นคิกคักๆ เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ
จุนซูที่นั่งติดแฟน จากนั่งจ้องคนแก้มอูมอยู่แล้ว หันไปมองสองคนตามที่อูยองมองบ้าง
"แล้วไง นิชคุณเขาจะคบใคร"
"เอ้า ดูดีๆ ซิ มีความสุขกว่าตอนอยู่กับแทคยอน เวลายิ้มหรือหัวเราะ ยิ้มสวยขึ้นอ่ะ"
จุนซูกระพริบตาปริบๆ ไม่เข้าใจที่แฟนตัวเองพูด ด้านแทคยอนที่คลอเคลียสาวข้างกายได้ยินชื่อนิชคุณรู้สึกสะกิดใจ ไม่อยากได้ยินชื่อแฟนเก่า แต่สายตาเลือบมองไปทางนั้นอยู่
... ช่างสิ เรื่องของเขา ต่างคนต่างมีคนใหม่แล้วนิ
จากเดือนผ่านไปอีก 3สัปดาห์ นิชคุณมีเปลี่ยนตัวเองนิดหน่อย คือการแต่งกายดูดีขึ้นกว่าแต่ก่อน
ก็แค่นั้น เมื่อแทคยอนและเพื่อนสนิทอีกสองคนเห็น
"รอนานมั้ยคุณ"
"ไม่ครับ"
"ปะ ไปกัน"
จองจินทำธุระในคณะเสร็จ นัดกับนิชคุณไปทานข้าว คนร่างบางก็ยืนรอจุดที่พวกเขาสองคนเคยนั่งจู้จี้กัน ส่วนทีมของแทคยอนก็นั่งที่ประจำของเขาที่เคยนั่งคลอเคลียกับสาวคนที่เท่าไหร่ไม่ทราบได้
จองจินจับมือนิชคุณจูงต่อหน้าแทคยอน เหมือนจะเย้ยหยันคนร่างใหญ่จงใจให้รู้
แทคยอนมองแค่แว่บแล้วก็ไม่ได้สนใจต่อ
"นิชคุณเปลี่ยนไปจริงๆ" อูยองเอ่ย
นิชคุณอีกแล้ว จะเอ่ยชื่อนี้ขึ้นมาทำไมอีกว่ะ แทคยอนลุกขึ้นแล้วหนีไปจากไอ้สองตัวห่าลาก
ห่างไปอีก 2-3 วัน
"เขามุงดูอะไรกัน" เมื่อจุนซูกับอูยองไปทานมื้อเที่ยงกันเสร็จแล้วไปนั่งในสวนที่ประจำของพวกตน ก็เห็นเกาหลีมุงกันเรื่องอะไรไม่รู้ อย่างกับมีดารามาถ่ายหนังถ่ายละครในมหาลัย
จองจินรุ่นพี่คณะนิเทศศาสตร์พานิชคุณไปเปลี่ยนลุคจนจำไม่ได้ นักศึกษาที่ผ่านกันไปมาเป็นต้องสนใจ ส่งยิ้มยิบตาหวานให้ เล่นเอาพวกหนุ่มๆ และสาวๆ หัวใจละลายเป็นลมไม่เป็นท่า
มีเทวดามาโปรด จุนซูและอูยองเห็นอ้าปากค้าง ใครไม่รู้อ่ะ... ผู้ชายที่ไหนจะสวยได้ขนาดนี้เนี่ย
"นิชคุณ" จองจินเรียก นิชคุณเอี้ยวหน้าหันไปมอง
ห่ะ! นิชคุณ เฮ้ย! เป็นไปได้เหรอ สองตัวคู่รักอึ้ง
"ปะ ไปกัน"
"ครับ"
อย่างเคย จองจินจับมือนิชคุณจูงจากไปที่เดิม หนุ่มๆ ที่สลบเมื่อครู่ยันตัวลุกขึ้นนั่งกลับต้องสลบอีกรอบ เมื่อคนสวยหันหน้ามาส่งวิ้งค์ๆ อีกครั้ง ชายหนุ่มรุ่นพี่ที่ควงอยู่ด้วยก็หัวเราะในลำคอ
"หึ้ย พี่ซู..เห็นเหมือนที่ผมเห็นหรือเปล่า" อูยองสะกิดแฟนหนุ่ม ทั้งที่หน้ามองนิชคุณอยู่ "พี่ซู"
หันหน้ากลับมามองดูแฟนหนุ่ม อ้าว... ไอ้หมีแพนด้า ทำตาค้าง
อย่าบอกน่ะ หลงเสน่ห์นิชคุณเข้าอีกคน ด้วยความหึงมีอยู่นิด เลยแก้เคล็ดตบกบาลทีนึง ไอ้หมีตาตกจึงหลุดสติคืนมา อูยองมองหน้าค้อนเลยทีเดียว เห็นสายตาแฟนแก้มอูมรีบโอ๋ทันที
....ไอ้แทคยอนอยู่ไหนว่ะ ไอ้แทคโว้ยยยยยย... แฟนเก่ามึง ไอ้เหี่ยมันหายหัวไปไหนว่ะ มึงชวดของดีไปแล้วววววว....
จุนซูร้องหาเพื่อนในใจ ทันทีที่โวยก็โผล่หน้ามากับสาวอื่นพอดีไอ้แพนด้ารีบทักทันที
"ไอ้แทค"
"เกิดอะไรขึ้นว่ะ ทำไมไอ้พวกนั้นทำไมมันนอนสลบกันเป็นหมู่"
จุนซูรีบเถิบหาควงคอเพื่อน
"ไอ้แทค มึงรีบไปง้อแฟนเก่ามึงเดียวนี้ มึงกำลังชวดของดีแล้วรู้มั้ย"
"เฮ้ย หึหึหึ แฟนเก่ากู คนไหนว่ะมีเยอะแยะ"
"นิชคุณไง เมื่อกี้มาโปรยเสน่ห์อยู่แถวนี้ กูกับอูยองเห็น แม่งงง.... หน้าโคตรส้วยยยยย ไม่รู้ไปทำอะไรมา... ถอดรูปแล้ว ขาวสวยโมเอ๋เลยว่ะ"
แทคยอนเงียบ จะเป็นไปได้ไง ที่นิชคุณจะถอดรูป ไม่จริงหรอก ไอ้พวกนี้มันหลอกเขา
"จริงน่ะพี่แทค ผมยืนยันได้ นิชคุณเปลี่ยนไปจริงๆ ไม่คิดจะเป็นนิชคุณ พี่น่ะ...ชวดไปแล้ว รุ่นพี่จองจินแน่นอน พานิชคุณไปศัลยกรรมใหม่ ตอนเนี่ยะ...ผมว่า ผมเริ่มหลงเสน่ห์นิชคุณแล่วอ่าา"
"เฮ้ย ไม่ได้น่ะอูยอง...นายเป็นแฟนฉัน นอกใจฉันไม่ได้เด็ดขาด"
จุนซูได้ยินอูยองพูด รีบปล่อยมือที่ควงคอแทคยอนกลับไปล็อคตัวอูยองแฟนตัวเองให้แน่น
แทคยอนฟังจากปากสองคนแล้วเงียบกริบ สาวน้อยหน้าคนใหม่ได้ยิน กลัวคนตัวใหญ่ทิ้งก็รีบเกาะแขนไว้แน่น แล้วมีปากเสียงกับไอ้คนขี้ฟ้องเมื่อครู่
...ไม่เชื่อหรอก ไอ้สองตัวหลอกเขา...
นิชคุณพอที่ได้เปลี่ยนลุคใหม่ อะไรดูเปลี่ยนไป โปรยเสน่ห์ไปทั่ว สาวๆ หนุ่มๆ พากันหลงใหลแอบปลื้ม แจกขนมจีบแข่งกัน แล้วดูเหมือนจองจินจะไม่หึงหวงอะไรเลย แปลกพิลึก...ปล่อยให้นิชคุณแฟนตัวเองปล่อยเสน่ห์ไปทั่ว
แทคยอนได้ยินนักศึกษาลือจนหนาเข้าหู สาวๆ ที่เคยควงแล้วถูกทิ้งหันไปสนใจนิชคุณเข้า ทำเอาคนตัวใหญ่หัวคิ้วจรดกันพัลวัน
เขายังไม่ได้เห็นโฉมใหม่นิชคุณเลย อยากรู้นักจะสวยกับคำร่ำลืออย่างที่หนุ่มๆ หลงกันหรือเปล่า ก็เท่ากับมีศัตรูแย่งสาวๆ หาตัวนิชคุณให้ทั่วคณะและมหาลัยเพื่อจะมาพูดคุย ไม่เห็นตัว
มองไม่ออกว่าคนไหนจะเป็นนิชคุณได้ จนเจอเกาหลีมุงที่โรงอาหารนั้นแหละ น่าจะบอกเขาได้ว่านิชคุณอยู่ที่นั่น ก้าวเข้าไปผ่านแทรกชายหนุ่มสาวกำลังดีกระดี๊กระด๊า
"นิชคุณ!"
นักศึกษาทั้งหลายหันขวับมองค้อนแทคยอน แสเรื่องเข้ามายุ่ง
ชายหนุ่มชะงักกับสายตาทั้งหลายที่จ้อง แต่ตอนนี้เขาต้องเคลียร์กับนิชคุณก่อน มองหน้าที่ต้นตอที่แย่งสาวเขาไป ต้องอึ้งกับผู้ชายหน้าสวย
ใครว่ะ... ขาวสวยโมเอ๋
"นิชคุณ พี่ว่าเราทานข้าวก่อนดีกว่ามั้ย นายมีเรียนช่วงบ่ายไม่ใช่เหรอ" จองจินว่า นิชคุณหันมองแฟนใหม่
"ครับ" นิชคุณหันหลังให้แทคยอน
...ห่ะ! นี่เหรอนิชคุณ แทคยอนอ้าปากกว้าง เฮ้ย! จะเป็นไปได้ไงเนี่ย จะสวยหยิกหยองได้ขนาดนี้
แล้วไอ้ที่ยิ้มกว้างเห็นฟันเรียงกันเมื่อครู่มันคืออะไร ตาฟาดหรือเปล่าว่ะกู
หนุ่มๆ ทั้งหลายที่แจกขนมจีบ เสียดายที่นิชคุณหันหลังให้แล้ว โธ่...อดเลย อดเห็นยิ้มหวานๆ กับสายตาวิ้งค์ๆ อยากได้อ่ะ..อยากได้เป็นแฟน
แทคยอนยังยืนอึ้งทางด้านหลังนิชคุณ จุนซูและอูยองที่มาแจกขนมจีบนิชคุณทำเอาแตกคอกันซะนี่
อ้าว... นิชคุณเป็นเหตุ
นิชคุณคุยกับจองจินออกกระหนุงกระหนิง
มันอะไรกัน? แทคยอนขมวดคิ้ว สองคนนี้เป็นแฟนประสาอะไร ปล่อยให้นิชคุณทำแบบนั้น
หลายวันผ่านไป ภาพนิชคุณกับจองจินจู้จี้ต่อหน้าแทคยอน เหมือนมันหยามใจคนใหญ่
แทคยอนยังควงสาวสวยอยู่เช่นเดิม มันตะหงิดใจตัวเอง รู้สึกพลาดตอนสำคัญอะไรไป
นิชคุณสวยขึ้นทุกวัน หนุ่มๆ พากเอาดอกไม้มาให้เกือบทุกวัน
ไม่เข้าใจสองคู่รักนั่น เอะ.. มันแปลกๆ หรือว่าพวกเขาไม่ได้เป็นแฟนกันจริงๆ อาจจะหลอกตบตาตนเอง ใช่แน่เลย... นิชคุณแกล้งทำให้เขาหึงหวงแล้วกลับไปคืนดี ถ้าเป็นแบบนั้น.. เขามีทางใช่ม่ะ กลับไปคืนดีกับนิชคุณ
แต่แล้วเมื่อคิดผิด สองคนนั่นจุ๊จุ๊บกันต่อหน้าให้เห็น
"ม๊ายยยยย!!!"
"โหหหหหหหห๊ ฮือฮือฮือฮือฮือ"
เอาแล้วสิ เกิดอะไรขึ้น? ทำไมนิชคุณกับจองจินถึงมาจูบต่อหน้าประชาชีกันแบบนี้หล่ะ หนุ่มๆ และสาวๆ งงกันตรึม คร่ำครวญพรรณาไม่เป็นภาษา
มันเกิดอะไรขึ้นนนนน!!!!
แทคยอนงงเป็นไก่ตาแตก มันยังไงกัน
สองคนนี้บางทีทำเป็นแฟน และบางทีก็ไม่ใช่
คนตัวใหญ่หงุดหงิด เห็นสองคนเขาจุ๊บกันเดินหนีไป ถอนใจกับตัวเอง
... อะไร เราเป็นอะไร? ...
ชายหนุ่มไม่รู้เกิดอะไรกับความรู้สึกตัวเอง เหมือนคนหึงหวง เขาหยุดเท้าขณะที่ก้าว
... หึงเหรอ เราหึงอย่างนั้นเหรอ หื้อ? ...
... ไม่ๆๆๆ เราไม่ได้หึง เราไม่ได้หึง ...
หนึ่งสัปดาห์ จองจินควงนิชคุณจูบให้ประชาชีเห็น
"เสียดาย"
"ไม่น่าเลย"
จุนซูกับอูยองนั่งคอตกเท้าค้างทั้งคู่ หันหน้ามาจ้องกัน แล้วทำหน้าหงอยไม่รู้จะพูดยังไง ไม่รู้ใครจะเริ่มต้นพูดก่อนอึกอักกัน
"ด้ง"
"หืม?"
"เรา เรา...เรากลับมาคบกันเหมือนเดิมดีมั้ย"
"เอิ่มมม อือ" อูยองรับปาก แล้วทันทีสองคนนี้ที่ห่างหายไปหันไปจีบนิชคุณกัน กลับมาคบกันอีกที รีบกระโจนเข้าหากัน
อุ้ยตาย มาจุ๊บมาจูบกันตรงนี้ ไม่อายคนผ่านเลย
... เฮ้ย! ไอ้สองคนนั้นน่ะ ห้องน้ำอยู่ทางนู้น! ...
... อี๊ ไอ้บ้าสองตัวจูบกัน ...
แทคยอนถอนหายใจใหญ่ เห็นทีเขาต้องพูดกับนิชคุณให้รู้เรื่อง
.....
ต่อ
จองจินรู้สึกดีกับนิชคุณตั้งแต่คนตัวบางอกหัก และมีเขาเป็นคนเข้าไปดามใจให้ เขาคิดว่าจะขอนิชคุณเป็นแฟน แล้วตอนเช้าคนตัวเล็กมีเรียนเช้าด้วย ตนจะถามพรุ่งนี้เอาเสียเลย
เขารู้ เรื่องราวที่ทำมาทั้งหมดต้องการประชดอค แทคยอน แต่ว่านิชคุณไม่ได้มีใจให้นี่สิ ยังไงเขาจะลองเสี่ยงถามดู
ด้านแทคยอน คืนเดียวกันนั้น นั่งจับเจ่าจับเข่าโยกอยู่บนเตียง ครุ่นคิดหาวิธีไหนที่เขาจะไปพูดกับนิชคุณในวันพรุ่งนี้ ไม่น่าเชื่อแต่ก็ต้องเชื่อสายตาตัวเอง นิชคุณเปลี่ยนไปมาก แล้วเรื่องเซ็กส์หละ
... นิชคุณมีไอ้นั้นกับนายจองจินไปแล้วหรือยัง อะหึ้ย! ไม่อยากคิดเลย
"จิ" แทคยอนลุกขึ้น แล้วเดินกลับไปกลับมา
ภาพที่นิชคุณส่งสายตาวิ้งค์ๆ ให้หนุ่มๆ และสาวๆ รอยยิ้มหวานๆ จากริมฝีปากอวบอิ่มเต้งตึง
ลองนึกภาพปากอิ่มๆ ที่ทำท่าเซ็กซี่ๆ กัดริมฝีปาก ส่งจูบ กัดนิ้วตัวเอง
อร๊ายยยย!!!! กูพลาดไปเองงงงง!!!!
แล้ว... แล้วๆๆๆๆ ถ้าเราสองคนมีเซ็กส์ด้วยกันหละ เอาขาบางๆเกาะเกี่ยวเอวเรา มีเสื้อกล้ามสีขาวๆ บางๆ เห็นเนื้อตุ่มไตสองเม็ดแล้วบอกเซอร์ชอร์ท โดยมีเราโอบอุ้มช้อนก้นงอนๆ โอออออ๊!... นึกถึงเสียงครางร้องหวานๆ ดังก้องสนับใจ โอ๊มายก้อตพระเจ้า!
นิชคูณณณณณณ!!!! แทคผิดไปแล้วววว!!!! ยกโทษให้เค้าด้วยยยย!!!
พรุ่งนี้แทคจะไปง้อคุณ ง้อคุณ
แต่เฮ้ย... เรายังมีปลาก้างตัวใหญ่ขวางทางอยู่นี่หว่า ไอ้จองจิน เราจะทำยังไงกับไอ้นี้ดีก่อนว่ะ
แทคยอนเลือบไปมองนาฬิกาหัวเตียง เพิ่งจะสามทุ่ม หอพักปิดแล้วละมั้ง นิชคุณจะนอนหรือยัง
หื้ยยยย ไม่ทันใจเล้ยยยยย ....
แทคยอนเกาหัวแทบขยี้ เขารอให้ถึงพรุ่งนี้แทบไม่ไหว อยากจะบินเดี่ยวไปหานิชคุณ ณ บัดนาวเลยด้วยซ้ำ
แล้วเช้าวันถัดมา สองหนุ่มที่มีใจให้นิชคุณเดินดุ่มๆ เข้าไปหา
นิชคุณที่กำลังถูกหนุ่มๆ รายล้อมแจกขนมจีบเอาดอกไม้มาให้กันเกือบจะรับไม่ไหว
"นิชคุณ!" สองหนุ่มฮอตดาวเดือนมาหยุดคนละฝั่ง
คนหนึ่งด้านขวามือ อีกคนหนึ่งด้านซ้ายมือ
เอาแล้วซิ เหมือนจะมีศึกชิงนายเอกกันเกิดขึ้น หนุ่มๆ ที่มาจีบนิชคุณ พากันถอยกรูดยับ
นิชคุณหันซ้ายหันขวามองแทคยอนและจองจิน แต่ละคนหน้าดำคร่ำเครียดอย่างกับคนอดหลับอดนอน
"คุณ" จองจินคว้ามือบางข้างซ้ายของนิชคุณมากุม ดอกไม้ช่อเล็กช่อใหญ่หรือสารพัดช่อ เอาซะร่วงจากแขนหมด "คบกับพี่นะ"
แทคยอนได้ยิน เขาก็คว้ามือบางอีกข้างขึ้นมากุม ดอกไม้ที่หอบหิ้วเมื่อครู่เต็มแขนก็ร่วงกราว
"นิชคุณ แทคขอโทษ เรากลับมาคืนดีกันนะ"
สองหนุ่มไม่ได้สนใจดอกไม้ นิชคุณจะเลือกใครดีหนอ มองหน้าแต่ละฝั่ง
คนหนึ่งทำเราช้ำใจ อีกคนก็แสนดีกับเรา ถ้าเราเลือกทางแทคยอน เขาจะทำให้เรามีความสุขเหมือนที่พี่จองจินสันหามาให้หรือเปล่า แล้วอีกอย่าง...แทคยอนก็เจ้าชู้ด้วย ถ้าเราคบกันไป แล้วถ้าวันหนึ่งไม่วันไหนเขาก็ต้องที่จะคบซ้อนอีกเมื่อไหร่ก็ได้
เขาตัดสินใจได้แล้ว นิชคุณยิ้มปากบาง สลัดมือตัวเองทางที่แทคยอนกุมอยู่อย่างแรง หันซ้ายเดินเข้าไปหาจองจินที่อ้าแขนรับ สองคนยิ้มให้แก่กันแล้วมอบจูบ
แทคยอนตะลึงเมื่อนิชคุณเลือกอีกฝ่ายแทนที่จะเป็นเขา ส่ายหน้ารัว
"ไม่จริง ไม่จริง นิชคุณเลือกมัน นิชคุณเลือกมัน"
คนตัวใหญ่เข่าอ่อนทรุดพื้นหญ้า ช้ำใจที่สุด นิชคุณหักอกเขา อะฮึกฮึกหึ้ย! เจ็บกระดองใจที่สุดชะมัด
แทคยอนก้มหน้าก่อนจะเงยแหงนหน้าขึ้นแล้วก้องตะโกน
"ม่ายยยยยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!!!!!!! ไม่จริงงงงงงงงงงง!!!!!!"
..
"แทค แทค แทคยอน" นิ้วมือสะกิดให้คนร่างใหญ่ที่นอนหลับทับบนตัวให้ตื่นขึ้น "แทคยอนนนน!!! ตื่น!"
แทคยอนสะดุ้งตกใจตื่นขึ้นมาในตอนเช้า เหงื่อโซมหน้าผากเขา สะลึมสะลือตื่นมากับน้ำตาที่หางตา
"อะฮึกฮึกฮึก"
คนที่นอนใต้ร่างใหญ่ ไม่รู้แทคยอนเป็นอะไรจึงเขย่ามือที่หัวไหล่ใหญ่ๆ
"แทคยอนนายเป็นอะไร จู่ๆ นายก็ตื่นขึ้นมาร้องไห้แบบนี้น่ะ ฝันร้ายเหรอ"
หือ? เสียง เสียงนิชคุณนิ่ หึย... อ้าว ทำไมนิชคุณมาอยู่ตรงนี้ ทำไมไม่อยู่กับไอ้จองจินอะไรนั้นหล่ะ เอะ...งงไปหมดแล้ว
แทคยอนมองคนใต้ร่างแล้วขยี้ตา
"หึหึหึหึ เป็นอะไร... ฝันร้ายสิท่า"
ฝันร้าย? ฝัน... นี่เขาฝันหรอกเหรอเนี่ย เหอะ...เขาฝัน ไม่ใช่ความจริง เฮ้ย...ฉันแค่ฝันไป
ความจริงคือเราสองคนยังคบกันอยู่ ยูฮู้ว!
เราไม่มีวันทิ้งนิชคุณเด็ดขาด เขารู้แล้ว... นิชคุณของเขาสวยขนาดไหน แทคจะไม่ยอมให้คุณถอดแว่นตาออกหรอก ใส่ไว้อย่างนี้แหละ
แทคยอนยิ้มเอื้อมมือตนไปเอาแว่นตาของคนตัวบางที่หัวเตียงนอนมาใส่ให้
"แทคเป็นอะไร แล้ว..กรุณาช่วยถอดไอ้อันนั้นของแทคหน่อยได้มั้ย แทคนอนบนตัวคุณแบบนี้ทั้งคืนเลยน่ะ เนี่ย...คุณเป็นตะคริวหมดแล้วรู้มั้ย อะ..อื้อ"
แทคยอนยิ้มมุมปาก ที่แท้เขาแค่ฝันไปเองหรอกเหรอ โชคดีจริงที่แค่ฝัน
ชายหนุ่มใหญ่รีบชิงปิดปากคนสวยของเขา
... นิชคุณของเขาสวยจะตาย ใครจะไปกล้าทิ้งลง เมียใครหนอ ...
"อ๊ะ แทค"
"แทครักคุณที่สุดในโลก"
ไม่มีหรอก แฟนกงแฟนเก่าอะไร เรื่องอะไร
จบ

เอาให้อพท.เสียดายพี่คุณเลยนะค่ะ เอาให้เเซ่บจนอพท.ต้องกลับมาซบอกพี่คุณเลยนะ คิคิคิ
ตอบลบสะใจมาก แทคพลาดไปแล้ว 5555
ตอบลบรู้สึกสะใจม๊ากกกกกกกกกกกกกก มากกกกกกกกกกกกกก เอาให้แทคอกแตกตายไปเลย เจ้าชู้ดีนัก
ตอบลบเดี๋ยวนะ นี่คือ ฝันหรอ
ตอบลบฝันเป็นตุเป้นตะมากอะตาแทค
ที่แท้ก็ฝันไป 555 ตาอ๊คเอ๊ย ฝันเป็นเรื่องเป็นราวเลยเนอะ
ตอบลบ