One short fic: Shade of Angel end.

ก่อนหน้านี้


ความรักของผม  มันเริ่มต้นมาจากอาชีพไม่ดีนัก คนดีๆที่ไม่หันมาทำกัน


รสเริงรักของผม  มีเป็นหลายรายต้องสยบแทบเท้าแล้วต้องหมุนเวียนกลับมาหาใหม่กันอีกครั้ง  ซึ่งกติกาของผมคือ...จะไม่มีครั้งต่อไป


แต่ว่า.. ผู้ชายคนนั้น  ได้เดินเข้ามาในชีวิตผม ทำให้ความรู้สึกของผมเปลี่ยนไป  ผมต้องกลับไปแก้แค้นเค้า


คุณลองอ่านดูสิครับ  แล้วคุณจะเข้าใจ


..
.
.


"ผู้ชายคนนั้นมาอีกแล้ว  จะไม่ต้อนรับหน่อยเหรอ"  ผมจิบไวน์รสเลิศลงคอ  ผุดยิ้มมุมปากด้วยความสะใจ  ที่คนพวกนั้นต้องเยือนกลับมาหาผมอีกครั้ง


"ไม่"  ผมบอกซึลองออกไป


แค่เดา  คุณพอจะรู้อาชีพของผมแล้วใช่มั้ย...


จะว่าซ่องเหรอ  ไม่น่าจะน่ะ  เพราะที่นี่เขาไม่ได้บังคับจิตใจให้คุณมาขายตัวซะหน่อยถ้าคุณไม่เต็มใจซะอย่าง  สถานที่เริงรมย์ชั้นสูงแบบนี้ที่คนรวยเข้ามาใช้บริการบ่อยๆ มีไม่มากนักหรอกในแถบกรุงโซล


วันนี้นายจุนจินมาอีกแล้ว  คงติดใจรสรักผมมากสิน่ะ  วันก่อนกลับไปด้วยรอยแผลบนใบหน้านี่  ตอนนี้มีร่องรอยบาดแผลเล็กน้อยให้เห็น


"ฉันกลับดีกว่าว่ะ  กูว่าที่นี่ไม่เหมาะกับฉันเท่าไหร่"


แก้วคริสตันทรงสูงที่เมื่อครู่จิบวางกริบ  แล้วสายตาภายใต้หน้ากากดำหางตานั้นต้องปรายดู


ผมคิดว่าได้เหยื่อใหม่แล้วล่ะ  ได้เวลาออกล่าแล้ว


"รีบกลับทำไมล่ะครับ  ผมว่าคุณลองหน่อยเป็นไร  มาถึงที่นี่แล้ว"  ผมค่อยๆ หันตัวเองไปกับเก้าอี้หมุนที่นั่งตรงบาร์เทนเดอร์


ว้าว  หล่อนี่  สเป็กผมเลย  คมเข้มสูงสง่าผ่าเผย


เสียดายหน่อยที่ฟันเหยินถ้าเขาไม่ยิ้มเห็นฟันนี่ถือว่าใช่ได้มากๆ   อดอมยิ้มด้วยความถูกใจไม่ได้  เมื่อเค้าคนนั้นแต่งตัวสูทเข้ามาเยียบในสถานที่แบบนี้  เหมาะน่ะ  จะว่าผมหัวสูงก็เถอะ  หน้าตาดีเงินเฟะน่าดู  จะล้วงตับล้วงไส้ให้หมดพุงเลยคอยดู


"เอ่อ..."  ดูท่าจะไม่เคยมาสิน่ะ  ยืนเหวอพูดไม่ออกแบบนี้


"เอาน่าไอ้แทค  ลองหน่อยสิว่ะ  ดีกว่าผู้หญิงเยอะเลยน่ะเว้ย"  คนนั้นก็คงจะเป็นเพื่อนของเขา  หน้าตาดีไม่เบาเช่นกันนี่  ออกยุโรปนิดนึง  น่าแอ้มอีกคน... ควบสองเลยดีมั้ย  หืม?


"คุณชานซอง"  หว่า..มีคนเอาไปแล้วอ่ะ  น่าเสียดาย


"จุนโฮ  คนของกูมาแล้ว  ไปก่อนน่ะเว้ย"


"อ้าวเฮ้ย"


"คุณ  คืนนี้อยู่กับฉันเถอะน่ะ"


เอาแล้วสิ  ปัญหามา


"คุณจุนจิน  ผมบอกแล้วไงคุณไม่ต้อนรับคุณคืนนี้"  ซึลองเข้ามาห้ามแทนที่  ผมมองมือตัวเองที่จับกุมขึ้นข้างหนึ่ง


เฮยยย..


คนพวกนี้ยังไงน้าา...  คนเหล่านั้นไม่เคยได้เห็นหน้าตาผมหรอก  แต่จะรู้รูปร่างสันฐานกันมากกว่า


"คุณจุนจิน  คุณลองควงคนอื่นดูบ้างมั้ยครับ อาจจะถูกใจคุณบางคนก็ได้น่ะ"


"ไม่  เธอดีที่สุดแล้วสำหรับฉัน  ฉันต้องการเธอ.."


ไม่อยากจะเชื่อ  ผมเนี่ยน่ะดีที่สุดสำหรับเขา คนรวยอย่างพวกคุณพูดได้เนาะ  เหอะ... ก็แค่เห็นเราเป็นขนมหวานเล่นเท่านั้นแหละ  จะเอาอะไรมากมายกับคนชั้นสูง


เอาล่ะ  เห็นหรือยังคราวนี้  ผมร้อนแรงขนาดไหน  ไม่งั้นพวกเค้าคงไม่มาขอร้องด้วยหน้าตาอ้อนวอนแบบนี้หรอก  รู้กติกากันแล้ว ผมจำเป็นต้องจัดการ


"คุณจุนจิน  รสชาติบนเตียงคุณมันห่วยแตกมาก  คุณไปหัดใหม่เถอะ"  ขอโทษน่ะครับที่ผมต้องทำแบบนี้  แต่ก็บอกเค้าออกไปด้วยสุภาพ


"หา"


ได้ผล  ชะงักเลย  มือเค้าที่กุมมือผมเมื่อครู่ร่วงหล่นลงเลย  ไม่อยากหักหาญน้ำใจกันหรอกน่ะ  บอกแล้วไง..สำหรับผมไม่มีรอบสอง


ผมฉวยข้อมือเหยื่อรายใหม่แล้วค่อยๆ เดินเฉียดเค้าไป


เหยื่อใหม่ของผมอาจจะดูอึ้งกับคำพูดตัวเองไม่น้อย  ไม่แน่..คนนี้อาจจะพิเศษหน่อยก็ได้ เพราะสเป็กผมนี่  อาจจะมีรอบ 2 หรือ 3ตามมาก็เป็นได้


"ทำไมนายหักหาญน้ำใจเค้าแบบนั้น"  หึ...  ผมหันมองเค้าแล้วผุดยิ้มบาง


"ก็ถ้าเค้าไม่ดื้อกับผมก่อน"  สรุปง่ายๆ


ผมสอดนิ้วทั้ง 5นิ้วประสานกันกับนิ้วหนาๆ จับเค้าจูงออกจากสถานที่ตรงนั้น  เพราะตรงนี้จะไม่ใช่ที่เสพสุขของเราในคืนนี้


"เดี๋ยว  แล้วนี้นายจะพาฉันไปไหน?"


"เดี๋ยวคุณก็รู้เอง"


ผมบอกให้เค้าใช้รถของเขาไปส่งที่พัก เพราะที่จริงแล้วขับรถไม่เป็นต่างหาก


"ตามสบายน่ะครับ ชิวๆ  ใช้ที่นี่ให้เป็นบ้านคุณ  ไม่ต้องเกร็ง"


บ้านของผมอาจจะไม่ได้ร่ำรวยเหมือนพวกเค้า แต่เงินที่หามาได้จากแขกก็ค่อยๆ เก็บหอมรอมริบเอามาซื้อ


"แล้วนี่  เธอจะไม่ถอดหน้ากากของเธอออกหน่อยเหรอ"


รอยยิ้มอิ่มๆมุมปากผุดขึ้นอย่างร้ายกาจ  ทำไมผมจะไม่รู้...


เป็นแบบนี้ทุกรายแหละที่ต้องอยากรู้อยากเห็นหน้าตาของผมเป็นธรรมดา


...อย่าที่รัก  ถ้าคุณอยากรู้  ต้องหาวิธีเอาเองน่ะครับ...


จะถอดหน้ากากออกได้ก็ต่อเมื่อพวกคุณออกจากเขตสถานที่และถิ่นของผมไปแล้วเท่านั้น


ผมถอดเสื้อนอกออกก่อนจะเดินเข้าครัวหยิบแก้วไวน์สองแก้วและไวน์รสเริสสีแดงขวดนึงติดมือมาด้วย  เปิดรินใส่แก้วคนละใบแล้วส่งให้เค้าคนนั้น


"คุณชื่ออะไร?"


"แทค  อค  แทคยอน"


"คุณแทคยอน  เป็นเกียรติผมอย่างยิ่งเลยน่ะครับ  ที่ได้มาบ้านผมเป็นคนแรกซึ่งไม่มีลูกค้ารายไหนได้เยียบถิ่นผมเช่นนี้มาก่อน"


"งั้นก็แสดงว่าฉันเป็นแขกพิเศษสำหรับนายเลยสิน่ะคืนนี้"


...ถูกต้องแล้วที่รัก  คุณเป็นคนพิเศษสำหรับผม...


คืนนี้จะเป็นคืนพิเศษที่แสนหวานสำหรับเราสองคน


"บ้านเธอดูน่าอบอุ่นดีน่ะ"  พอจะชิวๆ ขึ้นมาบ้างแล้วสิน่ะครับชวนคุยแบบนี้


"ผมอยู่คนเดียวไม่มีพ่อแม่หรอก"


เค้าชะงักค้างแก้วคริสตันที่กำลังจะขึ้นจิบ  เมื่อผมลอบมองแล้วบอกความจริงกับเขาไป


"คุณไม่จำเป็นต้องเชื่อคำพูดผมก็ได้น่ะครับ คุณน่าจะรู้จักอาชีพพวกผมดี  เชื่อถือกับคำพูดไม่ได้หรอก  อาจจะไม่ใช่เรื่องจริง  เป็นเรื่องปดพูดเท็จที่ผมผุดขึ้นมาหลอกคุณก็ได้"  ผมพูดตามความจริงที่รู้สึก  ก็แล้วแต่เค้าจะคิดน่ะ ขึ้นชื่อว่าคนขายตัวแล้ว  ลูกค้าที่ไหนจะเชื่อใจคนขายบริการได้ง่ายๆ  "เอาเถอะครับ  คุยเรื่องของเราดีกว่า"


"เรื่องของเรา?"


"ครับ  เรื่องของเรา"  ผมถือแก้วไวน์ตามมาแล้วดื่มจนหมด  แล้วแก้วที่ศูนย์เปล่าไม่เหลือเศษอะไรก็โยนทิ้งมันไปจะเก็บไว้ทำไม  ดึงเนคไทคุณแทคยอนให้ตามผมไปด้วยให้นั่งโซฟาตัวเดี่ยวสีแดง  แล้วถือวิสาสะนั่งตักเค้าซะเลยโดยไม่ต้องขอ  ไม่ว่ากันน่ะครับที่รัก


ดูเขาจะชิวๆ ผ่อนคลายขึ้นมาบ้างแล้ว  ดีมากเลยครับเราจะได้ทำงานกันสะดวกไม่ต้องเกร็งใส่กัน


"ผมชอบแบบเร็วๆ รัว และหนัก  คุณล่ะ.. ชอบสไตล์แบบไหน?"  ผมหยอกล้อกับคางสากๆ ของเค้า  จ้องใบหน้าคมเข้มที่น่าเตะตาที่สุดเอามากๆ


"ฉัน.. แบบไหนก็ได้อยู่แล้ว"


"ว้าว  ดีเลยผมชอบ"  พูดขณะเทไวน์สีแดงสดในแก้วของเค้าที่ยังไม่ได้ดื่มเข้าไปลงบนเสื้อเชิ้ตสีขาวซ้อนในของเขา  "โอะโอ  ซอร์รี่ครับที่รัก  เสื้อเปื้อนหมดเลย  อืม เดี๋ยวคุณซักรีดคืนให้น่ะครับ  คุณถอดให้น่ะ"


ผมนั่งหันเข้าหน้าตักเค้า แล้วก็ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตตัวในออกก่อนให้และตามด้วยเสื้อสูทด้านนอก แหวกเสื้อให้ออกกว้างจากกัน


"ว้าว  กล้ามของคุณน่าอิจฉาจัง  ทำไมผมไม่มีแบบนี้บ้างอ่ะ"


ซี้ดด  อาา  กล้ามหน้าท้องคุณเซ็กซี่จังผมชอบอีกแหละ  น่าตีเป็นบ้า


เพี้ยะ!


"โอยะ  ตีฉันทำไม?"


"โอะ  ผมถามคุณแทคยอนแล้วนี่นาว่าคุณชอบแบบไหน  คุณก็ตอบผมแบบไหนก็ได้นี่ครับ"  หน้าตาผมตอนนี้เรียกว่า(ไร้)ร้ายเดียงสาได้มั้ยเอ่ย "แหม  ที่รักก็  บอกผมให้ชัดเจนหน่อยสิครับ"


"เธอนี่คงจะซาดิสต์น่ะ  ได้สิ... ฉันจัดให้"  ว้าว คุณยิ้มนี่  ยิ้มมุมปากเหมือนผมเลย  เท่ห์จัง หล่อระเบิดเทิดเถิง  ยิ้มแบบนี้น่ะครับที่รัก  ผมชอบ...


ผมยิ้มแบบเดียวตอบกลับเค้า  อย่างนี้สิถึงจะเข้าขากันได้ดี


"อู่ว  เริ่มงานเร็วจัง"  เค้ารวบเอวผมเข้าไปกอดแล้วซุกหน้าลงซอกคอดอมดม


ฮั่นแน่.. ตกหลุมรักผมเข้าแล้วล่ะซี้


แต่ว่าผมยังหลงใหลกับกล้ามหน้าท้องคุณอยู่เลยน้าา..  ให้ได้ชื่นชมก่อนไม่ได้เหรอ


"อ๊ะ"  ผมผลักเค้าติดพนักพิงก่อนจะซุกหน้าลงกับกล้ามหน้าท้องแข็งๆ  คุณดูแลกล้ามเนื้อดีมากเลย  ไม่เสียแรงเลือกคนไม่ผิด  แต่บทรักคุณสิจะผ่านหรือเปล่าที่รัก  ถ้าไม่ผ่านผมต้องทำตามกติกาน่ะครับ


"อืมมม  หน้าท้องคุณเซ็กซี่ชะมัด  ชอบอ่ะ" ผมอมยิ้มนิดนึงก่อนจะรั้งเค้าขึ้นยืนทั้งเอวแล้วซุกอกแทน  บังคับเรดิโอวิทยุให้เล่นเพลงคลาคสิค  "เราเต้นรำกันน่ะครับ"


ผมชวนเค้าเต้นรำ  ไม่ต้องโยกย้ายส่ายสะโพกแค่ย้ำอยู่กับที่เฉยๆ ก็พอแล้ว


"อกคุณอุ่นจัง"  ไม่กี่วิเค้าก็โอบกอดผมยอมเต้นรำไปด้วยกันโดยไม่ต้องเขินอายกันสักนิด ซึมซับกับบรรยากาศซึ่งเป็นใจในตอนนี้


ถึงเวลาที่ผมจะเริ่มทำงานแล้ว  แล้วเค้าก็จะได้รีบไป


ผมเริ่มจากหน้าอกแผงใหญ่นั่นก่อน  ด้วยการจูบเบาๆ บนแผงอกกว้าง  เขี่ยนิ้วไล้วนไปมาเล่นแล้วสะกิดตุ่มไตเม็ดอีกข้าง


"อืมม"  คุณชอบใช่มั้ยที่รัก  ยังมีอีกหลายท่าเลยน่ะที่เราต้องทำด้วยกัน


ผมเริ่มไซร์หน้าอกต่ำลงมาจนถึงกล้ามหน้าท้อง ค่อยๆ ปลดเข็มขัดกางเกงแสล็คของเค้า เผยกางเกงบอกเซอร์ตัวชั้นใน  ดึงมันลง แล้วกว่าท่อนเนื้อใหญ่จะพ้นรัศมี


ผมต้องตาโตเมื่อเนื้อนั้นใหญ่กว่าของผม  โอ้มายก้อด  แล้วยกยิ้มมุมปาก


"ทำไมเหรอ"


"ของคุณใหญ่จัง  ผมชอบ"  ว้าว  เค้าช่างเป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบไม่มีที่ติจริงๆ ดูเค้าจะผ่อนคลายชะมัด  เริ่มชอบแล้วใช่มั้ยครับ  งั้นผมเริ่มงานเลยน่ะ


หลังจากนั้นตัวเองก็ครอบครองเนื้อใหญ่ที่ชูชันด้วยปากของผม


"อาาา"


"อื้ม"  ดูดดึงกลืนกินแท่งเนื้อรัวและเร็ว  คนอย่างผมทำงานด้านนี้มากี่ปีแล้ว  มันช่ำชองเป็นธรรมดา  รูดให้กับมือ


"โอ้วซีดด"  ครางดังๆ เลยที่รัก  ผมอยากได้ยินเสียงคุณ  แล้วก็อย่างที่หวัง  เค้าครางเสียงดังไม่เป็นสรรพ


ผมใช้เวลาอยู่นานช่วยเหลือเค้าจนเสร็จ  ดูดกินน้ำหวานให้โดยมิได้รังเกียจ


"อาาา"  กลืนกินจนหมดแล้วเค้าก็รั้งผมยืนขึ้น ช่วยผมปลดเสื้อผ้าอาภรณ์ช่วงชั้นบน


เครื่องเล่นเสียงที่ผมเปิดทิ้งไว้ได้เปลี่ยนเล่นเพลงใหม่เป็นสากลด้วยคนนำร้องคือบียองเซ่ หืม... เข้ากับบรรยากาศตอนนี้มากๆ Haunted  โอ้ว  ผมจะ On to you ในไม่ข้าให้น่ะครับคุณแทคยอน   ว่าแล้วผลักเค้าล้มลงกับพื้น  ผุดยิ้มเจ้าเล่ห์


"ตรงนี้เหรอ"


ผมเดินไปเอาแส้ปัดสีดำเขื่องประมาณ 40เซนติเมตรในลิ้นชัก  เป็นที่เก็บสิ่งของที่ผมสะสมของจำพวกประเภทมากมายในแต่ละชั้น หมวกดำซึ่งห้อยอยู่กำแพงคล้ายเครื่องของตำรวจผมหยิบมาใส่แล้วกลับไปหาคนที่นอนรอบนพื้นอยู่แล้ว


จนตอนนี้ผมก็ยังใส่หน้ากากปิดบังอยู่  เอื้อมมือตนเองเอารีโมทคอนโทรลสารพัดมารี่ไฟสีส้มหัวบนฝาผนังและตามกำแพงให้มืดลงนิดหน่อยเพื่อให้เข้าบรรยากาศโรแมนติก


ปลดกางเกงและชั้นในของตัวเองออก เผยผิวที่เด่นชัดให้เขาเห็นบ้าง  เป็นไงบ้างครับที่รัก เรือนร่างของผม  คุณดูอึ้งตาค้างไปเลยน่ะ


โชคดีที่พื้นเย็นปาร์เก้รองด้วยพรมหนาๆ ขนนุ่มกว้างใหญ่ๆ  จะได้ไม่เจ็บก้นเมื่อคุณเด้งใส่ในตัวผม


อืมม  แค่คิดผมเริ่มมีอารมณ์แล้ว


"เรือนร่างของเธอ  สวยจัง"  หรือครับ...


แทคยอนลุกขึ้นนั่งรั้งขาผมให้เข้าไปหาเค้าใกล้ๆ ลูบขาผมขึ้นลงให้เสียวจักจี้เล่น  อดยกยิ้มไม่ได้  เค้าเหมือนแมวเหมียวคลอเคลียใกล้ขาแล้วบอกว่าผมชอบเจ้านายน่ะ  หูตั้งกางอีกต่างหาก  ผู้ชายคนนี้ฉลาดน่าดูต้องระวังให้ดี  หน้าตาของเค้าฟ้องขนาดนี้  อาจมีแผนซ้อนเป็นได้


"อ่ะ อืม"  แท่งเนื้อของผมที่เผยเมื่อครู่  ไปอยู่ในปากของเค้าแล้ว  ผมช่วยเหลือเค้า...เค้าก็ช่วยผมกลับ  ดีแล้วที่รักสลับกันทำ


ผมผงกหมวกดำกดต่ำลงมานิดหนึ่งบังไอ้เหม่ง  ซึ่งไม่ชอบเอาเสียเลยที่เกิดมาหน้าผากกว้าง


"อาาา"  ผมครางออกมา  นำแส้ปัดหยิบมาเมื่อครู่เอามาไล้ให้แทคยอนเสียวสันหลังเล่นตามไขกระดูกสันหลัง  ชอบมมั้ยครับที่รัก


"อืมม"  ยกยิ้มมุมปากดีใจจัง  ดูคุณจะชอบมัน


"อื้อ"  ผมต้องสะดุ้งเมื่อนิ้วหัวโป้งข้างหนึ่งของเค้าเข้ามากดบี้ประตูทางหลังรัก "โอวววซีดด"  เสียวอ่ะ... ทำให้ผมเสียววาบขึ้นมาไม่ได้


ว้าว  ดูเค้าจะชำนาญและชำชองไม่น้อยกับเรื่องพันนี้  แหงอยู่แล้ว  เค้าต้องมีบ้างธรรมดากับผู้หญิง  ไม่มากก็น้อย  สงสัยไม่ได้ว่าทำไมถึงอยากยุ่งกับผู้ชายขายตัวอย่างผม  อาจจะเปลี่ยนรสนิยมก็เป็นได้  เหมือนเพื่อนของเขาไงที่จุนโฮควงไปนอนกับคนของตัวเองแทบทุกครั้งใช้บริการ


ผมอดเม้มปากแน่นไม่ได้เมื่อเค้าแทบตัวเองจะทะลักน้ำออกมาตอนนี้


เปรียะ


ผมตบแส้ที่กลางหลังเค้าเพื่อให้ตัวเองแก้คลายเสียวลงไปบ้างนิดนึง


"อื้มม"  อาา.. เสียว


เปรี้ยะ!


"อ่าาา ซีดดด อ่ะอาาาาา"  ในที่สุดผมก็เสร็จในปากเค้าเรียบร้อย  แล้วเค้าก็กลืนกินน้ำหนืดลงไปโดยไม่รังเกียจเช่นกัน


ตัวเองยืนหอบแฮ่กอยู่ชั่วครู่  ก่อนคุณแทคจะรั้งผมให้นั่งคร่อมตักเค้า  แล้วเค้าเองก็ค่อยๆ กดท่อนเนื้อแท่งใหญ่ของเค้าเข้ามาในกาย  นิ่วหน้าเล็กน้อยแต่ทนเจ็บ


"โอวววเบบี้/อาาา"  ต่างคนต่างครางออกมาเสียงดัง


ผมผลักคนใต้ร่างให้นอนลง  และก่อนที่คนตัวใหญ่จะจับยกตัวผมขึ้นนิดนึงแล้วกระหน่ำแทกใส่ในตัวด้วยความเร็ว


"โอ้วววว"  ผมจิกเล็บลงบนแผงหน้าอกใหญ่ซึ่งเต็มไปด้วยกล้ามมัดทั้งนั้น


"อาา ซีดดด"


"แรงพอมั้ย  หรือต้องการแรงกว่านี้อีก"  เค้าถามผมแทบจะหาเสียงไม่เจอ


ทำไปเถอะที่รัก  ผมกำลังดี  คุณนี่แรงใช้ได้เลย  สุดยอดที่สุด


ผมหลับตาลงซึบซับกับบทรักของคุณมายเบบี้  เริ่มกรีดเล็บลงหน้าท้อง


"อ่าาา"  คุณเจ็บหรือครับ  ผมขอโทษน่ะ  ตอนนี้กำลังเสียวเป็นบ้า


"อูววว~"  อา... ผมว่าน่าจะเด้งรับสักหน่อยน่ะ


ปล่อยเล็บออกชันฝามือแทนบนอก  แล้วตอบรับเค้าไปบ้าง  เส้นเอ็นท่อนเนื้อผมกระตุกไม่รู้กี่รอบ  จริงสิผมยังไม่ได้ช่วยตัวเองเลย  ก็เลยใช้มือข้างนึงทำ  เราสองคนกำลังเต้นไปด้วยกัน  โอวมายก้อท... อืมม


แส้ขนปัดผมนำมาตบลงบนอกคุณแทคให้สะดุ้งเสียวเล่น  ถึงจะไม่ได้แรงมากมาย  แต่ก็ทำให้เค้าร้องออกได้


"อ่ะ"


แล้วเค้าก็ควบเด้งใส่ผมอีกรอบ  เราสองคนไปคนละครึ่งทาง  โอเย้เบบี้


เราสองคนเต้นรำบทรักร้อนแรงจนมาได้ 3บทผมเริ่มเหนื่อยล้า  เค้าแข็งแรงเป็นบ้า  ตอนนี้ผมอยู่ใต้ร่างเค้าแล้ว  มือข้างหนึ่งของเค้ากำลังล็อกคอผมอยู่ไม่ได้ถึงกับกดหรือบีบคอ  เค้าโถมกายเข้ามาในตัวผมไม่ยั้งตั้งแต่ยกแรกเริ่มแล้ว  และผมก็ชอบฝีมือในรสรักของคนตัวใหญ่ซึ่งไม่มีแขกคนไหนทำให้ผมได้ขนาดนี้


มองหน้าคนบนตัวด้วยสายตาเปลี่ยนไป  ซึ่งบอกความรู้สึกไม่ได้  รอยแผลตรงมุมปากหยักมีเลือดจิบนิดหน่อยเพราะผมเป็นกัดเค้าเอง  ก็มันหมั่นเขี้ยวอ่ะ  และที่ใบหน้าคร้ามนั้นมีรอยฝามือแดงๆ5นิ้วของผม  ซึ่งตัวเองก็ทำเค้าอีกแหละ


"อาาา/อาาา"   ในที่สุดบทรักของเราก็เจอที่สิ้นสุด  ต่างคนต่างปลดปล่อยใส่กันและกัน  เค้าปล่อยในตัวผม  ผมก็ปล่อยเปื้อนบนตัวเค้าเมื่อกระเด็นเข้าใส่  และร่างใหญ่ๆ ร่วงผล็อยมาทับบนตัวซุกอกผม


ว้าววว  ไม่น่าเชื่อ  คืนนี้ผมเสร็จเค้า 3รอบแหนะ


โอ้ว  ที่รัก  คุณเพอร์เฟกเอามากๆ  คุณชนะใจผมที่ 1เลย


ไม่มีแขกคนไหนเหมือนคุณ  รอบเดียวคนพวกนั้นก็น๊อคแล้ว  อย่างนี้ต้องตอบแทนด้วยจูบสักหน่อย  ป้อนจูบบนริมฝีปากบางหยักซึ่งหน้าเค้าอยู่ระยะซอกคอที่กำลังหายใจรดรินเข้าใส่


"อืมมม  เดี๋ยวก็ได้มีอีกรอบหรอก"  เค้าพูดขึ้นด้วยเสียงแหบพร่าๆ เมื่อถอนจูบ

หึ  ไม่เอาแล้ว  เหนื่อย.. ก่อนจะมีรอบสี่ตามมา ขอพักหายใจหายเหนื่อยก่อน  พลิกตัวคนร่างใหญ่ให้นอนข้างกันแล้วพลิกตัวเองหันข้างไปกอดซบอกเค้าแทน  อืม  คุณอบอุ่นจังที่รัก

ผมเหนื่อยจนหลับไปเลย  ตื่นขึ้นมาอีกทีรุ่งสางแล้ว  หลับเป็นตายรวดเดียวจนสว่าง


"อืมมม  หาววว"  บิดขี้เกียจไล่ความเมื่อยล้าออกไป  "โอะซีดด"  ลืมไปเลยเมื่อคืนเมคเลิฟกับที่รัก 3ยกนู้นแหนะ  คิดแล้วก็ยิ้ม


ผมหันมองคนข้างกันเมื่อคุณแทคยอนไม่อยู่แล้ว  หว๋าา.. รีบไปจัง  แต่เอาเถอะ.. คนนี้ถือว่าพิเศษ  เดี๋ยวเค้าก็กลับมาหาผมเองอีกที ลุกขึ้นไปอาบน้ำอาบท่าเพราะต้องไปทำงานแต่เช้า


เข้ามาในห้องน้ำผมมองรอยจ้ำสีแดงจุดทั้งหลายและตรงซอกคอตรงหน้ากระจกอ่างล้างหน้า  อือหือ  คุณแทคยอน  ที่รักนิสัยไม่ดี  ฝากไว้ก่อนเถอะแล้วผมจะเอาคืน


หลังจากนั้นวินาทีถัดมา  รู้สึกอะไรบางอย่างผิดปกติไป   ใบหน้าของผมเบาหวิวแปลกๆ ไป


เฮือก!! หน้ากาก!


ผมเบิกตากว้าง  ฉิบหายแล้ว  หน้ากากผมหายไปไหน  อย่าบอกน่ะ  ไม่  ไม่มีทาง  อย่าน่ะ...


รีบแจ้นออกมาตรวจจุดเมื่อคืนที่ห้องใช้กับลูกค้า  พลิกพรมพลิกผ้าห่มรื้อของคลี่ออกให้หมดเผื่อมันจะหล่นซ่อนอยู่ใต้ผ้าห่ม  หรือใต้โซฟา  ใต้โต๊ะตัวเล็ก  ซึ่งมันอาจจะกลิ้งตกไปไหนก็ได้  เหี้ยเอ้ย!  ซวยแล้วกู  ไม่น่าเกิดเรื่องขึ้นแบบนี้เลย  นี่ผมเผลอหลับเป็นตายโดยไม่ไหวตัวให้ทันเลยให้ตายสิ


ย่นคิ้วติดกันเป็นเกรียว  ยืนขึ้นเต็มความสูงแล้วกำผ้าห่มแน่นด้วยความเจ็บใจ  กัดฟันขบกรามแน่น


คุณอค  แทคยอน


คุณหลอกผมได้  คุณฉลาดมากที่รัก  คุณกล้า เยียบหนวดเสือคนอย่างผม  แล้าเราจะได้เห็นดีกัน


ผมอาบน้ำไปทำงานที่โรงแรม  มาถึงก็มารับรู้จากหัวหน้าแผนก


"ภายในอาทิตย์หน้าจะมีงานราตรีหน้ากากในโรงแรมพวกเรา  ท่านประธานอค  แทคยอน  ท่านอยากให้มีงานรื่นเริง  ฉันอยากให้พวกเธอช่วยกันจัดของเตรียม  แล้วในงานนี้พวกเราได้ร่วมเชิญใส่หน้ากากด้วย  แต่ก็ยังใส่ชุดทำงานกันน่ะ"


"ว้าว  ยอดเยี่ยมไปเลยค่ะหัวหน้า"


คุณอาจจะรู้แล้วผมเป็นใคร


ผมกระตุกยิ้ม  รอยยิ้มร้ายกาจที่คุณจะได้รับรู้การแก้แค้นของผมที่จะเยือนถึงคุณ  ที่รัก..


My Beast...

End.