เงามารยา ตอนจบ

หลังจากนิคคุณออกมาจากบ้าน  ซึ่งเกือบจะมีเรื่องกับแทคยอน

นิชคุณชิงชนะเลิศในรอบแข่งขันรถรางวัลที่ 1 ยกทีมพวกเลี้ยงฉลองกันในช่วงเย็น  นิคคุณโทรหาเค้าเพื่อจะขอเปลี่ยนตัวจึงไม่มีปัญหาอะไร   ถือโอกาสชวนเพื่อนหน้าแฝดฉลองด้วยกัน  คนทั้งทีมต้องพาอึ้งกันตามๆ  เมื่อมีนิชคุณถึง 2คน

"ฉันดื่มไม่มากน่ะ  นายอย่าลืมด้วยว่าเรากำลังทำอะไรกันอยู่"  

แค่วันเดียวก็ทำเค้าเกือบแย่อยู่แล้ว ยังต้องสวมบทอีกเหรอ

"ครับ  เรามาฉลองกันดีกว่า"  ทั้งคู่ฉลองดื่มกินกัน  

นิชคุณขับรถสปอร์ตคันเดิมที่นิคคุณขับกลับมาให้  คืนนี้เค้าคงนอนไม่หลับแน่ๆ หากไม่ได้ปลดปล่อย  เพราะอัดอั้นมาหลายวันแล้ว  ชายหนุ่มโปร่งเลือกจะเอาผู้หญิงก่อนกลับ

"อาาาา"  

เมื่อได้ปลดปล่อยแล้วรู้สึกโล่งปลิดทิ้งอิ่มหนำสำราญ  ผิวปากอารมณ์ดีกลับไปที่บ้านของนิคคุณ  เจอแทคยอนยืนคอยในบ้าน

"ทำไมกลับดึก"   ชายหนุ่มใหญ่เป็นห่วง  "แล้วนี่  คุณดื่มด้วยเหรอ  แทคไม่เคยเห็นคุณดื่มเลยน่ะ"

"ไม่เคยเห็นก็เห็นซะ"  นิชคุณย้อนและจะขึ้นบันไดไป   นอกจากกลิ่นเหล้าคละคลุ้งคนร่างใหญ่ยังได้กลิ่นของน้ำหอมติดมาด้วย

"น้ำหอมผู้หญิง... ...คุณ  ไปไหนมา  ทำไมถึงมีน้ำหอมผู้หญิง"

"หืยยย  อย่ายุ่งน๊า  จะไปนอนแล้ว  ฉันเหนื่อย"  นิชคุณทำหน้าระอาคล้ายคนเบื่อ  ดึงแขนออกจากมือใหญ่แล้วขึ้นห้อง

ชายหนุ่มมองตามหลัง ช่วงนี่เค้าแปลกกับพฤติกรรมของนิคคุณมาก  อารมณ์เปลี่ยนไปราวกับมีสองคนในร่างเดียวกัน  เดี๋ยวเป็นตัวของตัวเองบ้าง อีกเดี๋ยวก็กลับมานิ่งแล้วก็ขรึม  มันทำให้สับสนไปหมดจนแยกแยะไม่ออก แล้วนี่มีเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับผู้หญิงอีก ด้วย  ซึ่งมันกำลังเรียกต่อมหึงในตัวเค้า

นิคคุณตัวจริงเมื่ออยู่กับซีวอนพี่ชายของเพื่อนใหม่หน้าสวยนิชคุณ   ความรู้สึกอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก  มันไม่เหมือนอยู่กับแทคยอน  มีความอิสระโบกโบยบินเหมือนนกบินเดี่ยว

คืนนี้ซีวอนดื่มไปมากจนนิคคุณต้องหามกลับไปที่รถอาศัยของคนตัวใหญ่ขาวด้วยทุลักทุเล

"ซีวอน  คุณตัวหนักมากเลยรู้มั้ย"  อย่าว่าคนบ้า  อย่าถือคนเมา  

เค้าเข้าใจน่ะการที่ดื่มเพื่อความสุขกับชัยชนะที่น้องชายได้มา   แต่ว่าดื่มหนักไปมั้ย  

"โอยะ"  สะดุดล้มกับขอบเตียงรถซึ่งมันแคบที่ชะมัด  ร่างของนิคคุณจึงล้มทับเข้าใส่ตัวใหญ่  "อู้ยย  คุณ  ซีวอน"

"อ้ายคูณณณ... ดีๆ สิวะ  หึหึหึหึหึ  มึงเป็นน้องกูประสาอะไร"

"ผมไม่ใช่น้องคุณ  ผมเป็นนิคคุณ  ซีวอน... ดูหน้าผมดีๆ  ผมคือนิคคุณ"  นิคคุณจับศรีษะซีวอนผงกขึ้นมาดู  ลืมร่างของตนเองที่ทับคนใต้ร่างอยู่

"หือ  อืออ..."  ซีวอนขยี้ตามอง  ยังไงมันก็คือน้องชายอยู่ดี  จะเป็นคนอื่นไปได้ยังไง  "ไอ้คุณ"

"คุณซีวอน  นี่ผมนิคคุณ  คุณดูดีๆ"  นิคคุณขยับหน้าเข้าไปให้ใกล้หน้าชายหนุ่ม

ซีวอนทำปริบๆ เพ่งสายตาเรียวบางของตน  นึกถึงใครอีกคน  ทั้งที่จริงแล้วคนๆ นั้นไม่จำเป็นต้องอยู่ที่นี่ด้วยซ้ำ

"อ่อ  คุณ... นิคคุณ"

"ใช่  ผมเอง"  กว่าจะจำได้  

คนร่างโปร่งฝืนตนเองจะลุกขึ้น  แต่ว่า... ซีวอนกลับกอดเอวเอาไว้ก่อน "อ้าว  ปล่อยผมครับ  อื้ออ!..."  

ด้วยฤทธิ์เมาของน้ำเมาที่ดื่มเข้าไปมาก    หน้าขาวใหญ่ยกขึ้นจูบปากอิ่มที่ล่อใกล้กับหน้าของตน

นิคคุณเหมือนนิชคุณมากเกินไป ความในใจที่แอบซ่อนอยู่ลึกๆ ถูกเปิดเผย  มันอาจจะเร็วไป... และมันอาจจะผิดที่ไปรักคนมีเจ้าของอยู่แล้ว

"ผมชอบคุณ  นิคคุณ"

ในรุ่งเช้า

เรื่องเมื่อคืน  นิคคุณแอบคิดไม่ได้ว่ามันเกิดขึ้นแล้ว  แอบยิ้มเล็กยิ้มน้อยอยู่คนเดียว  

"นิคคุณ"  เจ้าของร่างหน้าสวยยืนเหม่ออยู่หน้าเตา   ซีวอนพรวดพราดเข้ามาในรถโมบายล์ของน้องชาย ทำให้คนที่กำลังใจลอยต้องตกใจหุบยิ้มฉับกลบเกลื่อนพิรุธรอยยิ้มนั่น

ซีวอนกระดากอายเหมือนคนน้ำท่วมปาก  ไม่กล้าพูดเช่นกันว่าระหว่างพวกเค้าสองคนมีอะไรกันไปแล้ว  ไม่รู้จะเอ่ยหรือกล่าวอะไร  ต่างฝ่ายต่างเก็บความรู้สึกงึมงำไว้ภายในใจ  ปลีกตัวออกมาเก็บอารมณ์

คนได้นอนเต็มอิ่มกระปรี่กระเปร่า  ได้ปลดปล่อยออกไปจากเมื่อคืน  นิชคุณลุกขึ้นบิดขี้เกียจ  ควรไปทำกิจกรรมที่ควรจะทำในทุกเช้าคือการอาบน้ำ สายตาเห็นสระว่ายน้ำด้านล่าง

นิชคุณไม่ทราบวันนี้แทคยอนไม่ได้ทำงาน   นั่งรับลมยามเช้าข้างสระตรงจุดที่คนร่างโปร่งไม่เห็น  ลงมาถึงได้เห็นคนที่รับเป็นสามีอยู่กับหญิงสาวเจสสิก้า  ยิบตาให้หล่อนแล้วจึงโดดลงจากขอบสระ

สายตากลมโตที่ส่งมาให้เธอมันดูขนลุกพิกล

"บ้าหรือเปล่า  อยู่ๆ มาส่งสายตาให้กันยังกับจะกินกัน"  เจสซี่บ่นเสียงเล็กเสียงน้อย  แทคยอนได้ยินเข้าก็เลิกคิ้ว มองภรรยากำลังแหวกว่ายในสระ  ทั้งที่เมื่อวานนี้นิคคุณเคืองให้อยู่แท้ๆ  แต่วันนี้ไงเปลี่ยนไปได้ราวกับคนละคน แบบนี้แล้วเค้ายิ่งรู้สึกสงสัย

ร่างกายที่ดำผุดดำว่ายชวนให้แทคยอนกลืนน้ำลายไหลลงคอ  จะเป็นเดือนแล้วที่พวกตนไม่ได้มีอะไรกัน  

หนึ่งเดือนผ่านไปที่ทั้งคู่ใช้เวลาสับขาหลอกเปลี่ยนตัวกันให้วุ่น  ซีวอนและนิคคุณดูจะเลื่อนความสัมพันธ์เข้ามาใกล้ชิดกันมากขึ้นจนนิชคุณดูออกว่ามีใจให้กัน  แล้วถึงกับเตือนทั้งสอง

นิคคุณลืมไปทันทีว่าตนนั้นมีพันธะอยู่ ซีวอนก็เช่นกันหยุดความสัมพันธ์แล้วหลบเลี่ยงจะพบหน้า

แทคยอนเองยิ่งนานวันเข้า  ความสัมพันธ์ห่างหายไปเมื่อคนรักไม่ยอมให้แตะเนื้อต้องตัว  

ลูกอมแท่งสีแดงที่กำลังถูกกลืนกินอย่างเอร็ดอร่อยในปากอวบอิ่ม  อดไม่ได้ที่ชายหนุ่มใหญ่จะคิด  

นิชคุณดูเครื่องรถยนต์ที่ซ่อม  ปล่อยให้ลูกอมอยู่ในปาก  เสื้อยืดขาวสกปรกติดดำเพิ่มความเซ็กซี่ในตัว  แทคยอนกำราวระเบียงจากห้องนอนข้างบนของตนเองแน่น  เพื่อระงับความอยากเอาไว้

แต่แล้วทำไมเค้าจะต้องทนด้วย  ในเมื่อตัวนิคคุณเป็นภรรยาของเค้าและมีสิทธิ์เต็มที่ที่จะแตะต้องได้  คิดถึงร่างกายหอมหวานเย้ายวนใจ  ไม่สามารถทนอีกต่อไปได้แล้ว

นิชคุณไม่รู้หรอกว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับตน  ทันทีที่เข้ามาในห้องจะกลับมาอาบน้ำ

แทคยอนกระชากตัวคนโปร่งเข้ามาอยู่ในอ้อมกอดแน่นแล้วปิดประตูเสียงดังลงกลอน

"เฮ้ยคุณ!"  แทคยอนแอบเข้ามาอยู่ในห้องเพื่อรอนิคคุณ  เมื่อโดนหลุมพรางคนตัวใหญ่ไม่รีรออะไรให้เสียเวลา กระชากเสื้อขาวเปื้อนน้ำมันฉีกขาดดังแคว่ก  ผลักคนตัวเล็กล้มลงที่นอนแล้วตามไปทาบทับ

ทั้งคู่ยื้อหยุดฉุดกระชากกัน  นิชคุณเสียเปรียบนิดหน่อยสู้แรงคนตัวใหญ่ไม่ได้  ขัดขืนดิ้นรนอย่างไรสุดท้ายก็ไม่รอด

"โอ้ย"

"อาาา  นิคคุณ  ผมรักคุณ  อย่าทำกับแทคแบบนี้อีกเลยน่ะ  แทคยอมแล้วคนดี  อาาา"

"คุณ  แทค.. ยอน"  นิชคุณกัดฟัน ซึ้งและสำลักความเจ็บแปลบที่ชายหนุ่มใหญ่นำมาให้  ไม่เคยคิดเลยจะเสียตัวให้กับผู้ชายด้วยกัน  นับว่าเป็นครั้งแรกในประสบการณ์ชีวิตครั้งใหม่  ลองนึกกลับที่ได้เสียหนุ่มกับหญิงพวกนั้นที่ควงนอนเป็นประจำ  

พึ่งจะประจักษ์แก่ใจตนเองก็คราวนี้ เสียประตูหลังมันเป็นอย่างไร  แต่อดรู้สึกดีไม่ได้เมื่อเสียววาบแปลบปลาบเข้ามาอย่างระรอก

เมื่อบทรักได้ผ่านพ้นไป  แทคยอนไม่ยอมพลาดอีกแล้ว จะไม่ปล่อยมือคนดีของเค้าไปไหน ยอมอดเปรี้ยวเป็นเดือนๆแค่นี้เค้าก็ตายอยู่แล้ว

นิชคุณบอกไม่ได้เช่นกันกับความรู้สึกใหม่ที่ได้รับ  แทคยอนกอดหนุ่มคนรักแน่น

"ผมรักคุณน่ะ"

"แต่คุณนอกใจฉัน"  นิชคุณตัดพ้อ  ไม่ได้มองหน้าแทคยอนเพราะหันหลังให้จากข้างตะแคง  

"ขอโทษ  ผมสารภาพผิด  เรื่องเจสกับแทคมันเป็นแค่ฉากเท่านั้นไม่ได้มีอะไรกันจริงๆ  แทคแค่อยากให้คุณหึงแทคบ้างก็เท่านั้นเอง"

อะไรน่ะ  ฉากตบตา.. อย่างนั้นนิคคุณก็เข้าใจผิดมาตลอดน่ะสิ  

นิชคุณคิดทบทวนเรื่องทั้งหมดที่ผ่านมา  ที่บ้าสวมบทตัวปลอมอยู่เป็นเดือนๆ  ลุกขึ้นกระเผลก

"อ่ะ"

"คุณจะไปไหน"  แทคยอนผุดนั่งมองภรรยาสวมใส่เสื้อผ้าอย่างรีบร้อน   

"ผมจะไปตามใครคนหนึ่งให้มารู้ความจริงที่คุณทำทั้งหมด  แล้วเรื่องของเราสองคนคุณก็ลืมไปเลยน่ะ  เข้าใจมั้ย" ความจริงที่แทคยอนไม่รู้

นิชคุณเจ็บแปลบก้นกบ  ถ่อร่างกายมาหานิคคุณ

"นิคคุณ!  นิคคุณ!  นายอยู่ไหน"  

ในรถโมบายล์ของคนตัวขาวใหญ่  ซีวอนแลกจูบดูดดื่มกับนิคคุณ   เสื้อผ้าของพวกเค้าโดนเปลืองไปแล้วแค่ส่วนบน

"ไอ้คุณ  shit"  ซีวอนไม่คิดน้องชายจะมา  สองคนรีบนำเสื้อมาใส่

"พี่ซีเห็นคุ... "  นิชคุณเปิดรถตู้เข้ามาเจอสภาพพี่ชายและคนหน้าเหมือนในลักษณะกึ่งเปลือย  

นิคคุณกับพี่ชายของเค้า  เค้ายอมไม่ได้ที่จะมาเจอเรื่องบัดสีแบบนี้อีกแล้ว กัดฟันเข้าไปลากมือนิคคุณออกจากนอกรถ  

"มานี่เลย"  

"ไอ้คุณ  มันเกิดอะไรขึ้น  ทำไมต้องลากนิคคุณออกมาด้วย"

"กลับไปซะ  กลับไปในที่ที่ของนายแล้วอย่ากลับมาอีก  สามีของนาย... เค้าแค่หลอกให้นายหึงหวงเท่านั้น เรื่องระหว่างพวกนายทั้งคู่เป็นเรื่องเข้าใจผิด  เค้าไม่ได้มีอะไรกับน้องสาวนายเลยแม้แต่น้อย  เค้าแค่หลอกใช่เจสสิก้าเป็นเครื่องมือเฉยๆ  ส่วนพ่อของนาย.. ไม่มีพ่อคนไหนหรอกจะไม่ห่วงลูกตัวเอง  ฉันมันก็แค่เป็นหมากรุกตัวนึงของนายแก้แค้นเล่นโดยไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรเลย  เรื่อง... หึงหวงบ้าๆ บอๆ  เลิกเถอะ... ฉันไม่ใช่เงาของนายนิคคุณ"  นิชคุณโพล่งความจริงทั้งหมดที่ได้รับรู้และความรู้สึก  "พี่ซีก็เหมือนกัน  รู้ตัวหรือเปล่าว่าพวกเราถูกหลอก"

"จริงหรือเปล่านิคคุณ"  

"เปล่าน่ะคุณ  ฉันไม่รู้จริงๆ น่ะซีวอน  แทคยอนจะหลอกตบตาฉันแบบนี้"  

"กลับไป  อย่ามาวุ่นวาย ลืมความสัมพันธ์ไปซะ  ฉันจะถือว่าเรื่องไม่เคยเกิดขึ้น ไปพี่ซี"  นิชคุณรีบจับมือพี่ชายเดินออกไป  

"ซีวอน  นิชคุณ"  สองคนไม่คิดจะหยุดฟังที่นิคคุณพูดหรืออธิบายอะไรให้เข้าใจ

นิคคุณกลับมากลายเป็นคนเดิม  ไม่ยุ่งที่จะออกไปไหนเหมือนตอนปลอมตัวเป็นนิชคุณ  ทบทวนเวลาระหว่างแทคยอนและซีวอน  ความสุขที่ได้อยู่กับชายหน้าขาว

แทคยอนรู้สึกได้ว่านิคคุณมีอะไรปิดบังเค้าอยู่  

นิคคุณคนใหม่หายไปไหน  นิคคุณที่ร่าเริง  นิคคุณที่แก่นแก้ว  

"คุณ  มีอะไรจะบอกผมมั้ย"  

ชายหนุ่มร่างโปร่งเม้มปากแล้วหลบสายตาที่จะสบกับคนรักซึ่งเป็นสามี มองแหวนแต่งงานกลอยเรียบบนนิ้วนางของตน

"แทคยอน  คือ... "

"บอกเถอะ  เรื่องระหว่างเราสองคนหรือเปล่า  ถ้าเป็นเรื่องเจสกับคุณพ่อ ผมก็ขอโทษคุณไปแล้วน่ะ"  นิคคุณนึกถึงซีวอน  นึกถึงตอนที่ได้อยู่ด้วยกัน  นึกถึงตอนที่ซีวอนพาเค้าหัดสอนขับรถโกคาร์ด  

เอาเถอะ  เรื่องมาถึงจนปานนี้แล้วอย่างไรก็ต้องบอกความจริงกัน 

การแข่งขันรถจะมีในอีกสองวันข้างหน้า  นิชคุณและซีวอนต้องเตรียมพร้อมลงแข่ง ชายหนุ่มหน้าใสขมักเขม้นกับรถกำลังดัดแปลง เช็คเครื่องและเรื่องนำมัน  ในหัวหยุดครุ่นคิดเรื่องไร้สาระรกสมองของคนที่หน้าเหมือนตนไม่ได้  พร้อมทั้งเรื่องความสัมพันธ์กับ... คนที่เคยขึ้นชื่อว่าเป็นสามีครั้งแรกและครั้งหนึ่งในชีวิตประสบการณ์  ก็โดนสวนประตูข้างหลัง จะให้เค้าคิดเป็นผัวได้อย่างไร

นึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาทำให้ใจหงุดหงิด สะบัดศรีษะลืมเรื่องคนนั้นไป

"อ้าวๆ  ระวังๆ"  รถแข่งแฟรารี่คันสีแดงยกขึ้นด้วยขาแท่งเหล็กยาวทั้งสี่ด้านมุม   มีโซ่ตรวนพยุงจากบนสูงเพื่อไม่ให้รถเสียหลักพุ่งตกลงมา

"พี่คุณ  มีคนมาหาพี่  เค้าบอกเป็นผัวพี่อ่ะ  เออ!... พี่ไปมีผัวตั้งแต่เมื่อไหร่ทำไมพวกฉันไม่รู้เรื่องเบย"  อูยองเกาหัวแกรกเดินเข้ามาบอก

นิชคุณซึ่งยืนเท้าสะเอวดูรถหาบขึ้น แทคยอนเข้ามายืนเคว้งกลางอู่ซ่อมรถ หันขวับไปมองคนตัวป่วนในใจ

"คุณแทคยอน!  มานี่ได้ไงว่ะ  หึย..รู้ความจริงแล้วรึว่ะ"  ประโยคหลังนิชคุณหันมาบ่นงุบงิบคนเดียว

"ความจริง  ใช่... ฉันรู้ความจริงหมดแล้ว"  

"เฮ้ยคุณ!  มายืนตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ว่ะ ยังยืนตรงนั้นอยู่เลย"  นิชคุณตกใจเอี้ยวหน้าขวับกลับมามองก็เห็นคนตัวสูงยืนอยู่ด้านหลังตัวเองเสียแล้ว  เงยหน้าขึ้นมองกันเกือบเซถลาถอยหลังแทบล่มจ้ำกับพื้น  แทคยอนอมยิ้ม ได้เห็นเห็นสีหน้านิชคุณถอดสี

"นิชคุณ  เรามีเรื่องต้องคุยกัน"

นิชคุณตาโต  เฮ้ย!  คุย... มีเรื่องอะไรให้คุย  ไม่เอาโว้ย!  

นิชคุณหมุนตัวหลบหนีแทคยอนไปลานจอดรถเทียบชานถนนแข่ง  ชายหนุ่มใหญ่เดินตามมา

"นิคคุณมาขอหย่ากับฉัน  เธอต้องรับผิดชอบ"  ชายหนุ่มน้อยหยุดชะงักเดินทันทีแต่ไม่ได้หันหรือเอี้ยวตัวมามองคนด้านหลัง

"นิคคุณขอหย่า"

"ใช่  ทันทีที่ฉันรู้เรื่องพวกเธอสองคนฉันก็รับไม่ได้  พวกเธอรุมหัวกันหลอกฉัน  ฉันเอะใจอยู่แล้วเชียวต้องมีเรื่องไม่ชอบมาพากล  นิคคุณไม่เคยนอกใจฉันถ้าเค้าไม่มาสารภาพผิด"

"สารภาพผิด  ..ล หลอก  หลอกอะไร! นิคคุณต่างหากที่หลอกฉัน  ยืมมือฉันแก้แค้นคุณเนี่ย  ถ้าคุณจะมาเอาเรื่องผม  นู้น!.. มาผิดคนแล้ว  ไปๆๆ อย่ามายุ่งกับผม  เราต่างลืมเรื่องไปเลย"  นิชคุณหันมาต่อว่าแล้วไล่แทคยอน 

แทคยอนอยู่เพื่อดูนิชคุณซ้อมแข่งเวลา  ยืนคิดถึงช่วงที่มีคนหน้าเหมือนเข้ามาก่อกวนอยู่ในใจ

บอกเลยว่าตอนแรกที่นิคคุณสารภาพผิด  ตนเองทั้งอึ้งและก็โกรธนิคคุณเพียงใด แต่ก็ไม่คิดว่าบนโลกใบนี้จะยังมีคนที่หน้าตาเหมือนกันได้ขนาดนี้อีก  

"ฉันกับนิคคุณเหมือนกันมาก  จะว่าเป็นฝาแฝดกันเลยทีเดียว  แล้วฉันก็เลย... เอานิชคุณมาเป็นเครื่องมือแก้แค้นแทคยอน  ฉันยอมรับผิดน่ะแทค ว่าคุณนิสัยไม่ดีไม่ได้ถามให้รู้เรื่องความก่อน  เรื่องทุกอย่างมันเลยกลับตาลปัตร  แล้วที่ฉันกับพี่ชายของนิชคุณก็... เกินเลยความสัมพันธ์ไปแล้ว ยกโทษให้ฉันด้วยน่ะ...  โดยเฉพาะกับนิชคุณ  ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วยซ้ำ  ขอโทษน่ะแทคยอน..."   แล้วนิคคุณก็ถอดแหวนแต่งงานคืนให้มา

มองไปข้างหน้าที่นิชคุณเล็งรถมาแต่ไกล ไม่รู้จะพูดว่าอย่างไรดี  ลืมเรื่องของอีกคนไม่ได้ไม่รู้เป็นไร  ไม่ให้ยุ่งไม่ได้  

หรือว่าเค้ากำลังตกหลุมรักอีกแล้ว ตกหลุมรักคนหน้าเหมือน  คงต้องเริ่มต้นรักกันใหม่สิน่ะ

จะเป็นไรไป  ก็ในเมื่อคนนั้นหน้าพิมพ์เดียวกันกับแกะนิคคุณ  

นิชคุณเองขณะบังคับรถแข่ง  สมองครุ่นคิดเรื่องของคนตัวใหญ่ลอยเข้ามาให้ฟุ่งซ่าน  ที่จริงควรจะมีสติสัมปชัญญะนิ่งเพื่อการแข่งรถคุมเวลาเท่านั้น  

"พี่คุณ"

"เห่อ ...เฮ้ย"  นิชคุณสะดุ้งตกใจเสียงอูยองวอผ่านเข้าหู  เรื่องที่คิดเมื่อครู่ดึงสติกลับมา  แล้วทำให้รถที่เล็งทางอยู่เกิดระส่ำระส่ายโยกไปมา

"พี่คุณ! เฮ้ย" 

"เห่อ เห่อ เฮ้ย!!"  รถแฟรารี่สีแดงซิ่งมาข้างหน้า  นิชคุณหยุดเบรกเกิดสไลด์เอี๊ยดอ๊าดขึ้นมาจนจอดรถได้ทันไม่ทำให้เกิดอุบัติเหตุ  แต่คนที่ยืนดูต่างหากเล่า  กลับใจหายใจคว่ำ  แทคยอนรีบวิ่งเข้าไปดู

มันไม่ใช่ครั้งแรกที่นิชคุณขับแข่งแล้วไม่เกิดอุบัติเหตุ  

"นิชคุณ!  นายเป็นอะไรมั้ย"

นิชคุณเปิดประตูรถออกมาแล้วถอดหมวกกันน๊อค  แทคยอนจับร่างตัวเล็กๆ ดูไม่มีร่องรอย

"ฉันจะไม่ให้นายแข่งแล้วน่ะไอ้รถแบบนี้!  ฉันเป็นห่วง!"

หือ? ห่วง... แทคยอนห่วงเค้า

"ห่วงฉัน  ห่วงทำไม"  นิชคุณย้อนถาม

"ก็นายเป็นเมียฉัน  ฉันก็ห่วงเมียฉันเป็นธรรมดาสิ"

"ว้าว! วี้ดวิ้ว!  ไอ้คุณมีผัวแล้วเว้ย!" จุนเคที่วิ่งตามมาดูรถได้ยินบทสนทนาเข้าพอดี  

นิชคุณเกิดหน้าแดงปลั่งขึ้นที่มีคนล้อ แล้วจะตามมาด้วยเสียงอีกหลายเสียงที่ล้อเลียนใส่  แทคยอนเห็นสีหน้าเขินคนตัวเล็กก็อมยิ้มเลยนึกอยากแกล้ง รวบเอวนิชคุณเข้ามากอดแน่น

"เฮ้ยคุณ!  มากอดฉันทำไมเนี่ยปล่อยน่ะเว้ย!  เฮ้ย! อื้ออ!!!..."

ไอ้ซ่านิชคุณตื่นตกใจถูกสวมกอดเข้ามา  แล้วตามด้วยริมฝีปากบางหยักบดจูบ  ต่อหน้าสักขีพยานทั้งหลายนับสิบคน

"วู้ววว~!!!  ไอ้คุณสละโสดแล้วโว้ยพวกเรา!!!  ฮ่าๆๆๆๆ"  

"หึหึหึหึหึ"   ซีวอนจับมือนิคคุณยืนยิ้มมองคู่น้องชายของเค้า  

เรื่องแฮปปี้เอนดิ้งต้องขอบคุณนิคคุณที่เข้ามาอธิบายความจริงให้กับเค้าทั้งหมดให้ได้รู้

หลังจากนี้นิคคุณก็ไม่ต้องเป็นภรรยาแทคยอนอีกต่อไป

Ending